مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٩ - يازدهما دموكراسى استبداد اكثريت است
دهما: اكثريت يك كميت است كه ممكن است در موارد زيادى بخطا برود و اكثريت هيچگاه كيفيت را ببار نمىآورد و گاهى ممكن است آنرا خراب كند كه در عملكرد دولتها مشاهده مىشود و بايد در مورد الصاق كيفيت (علم، تجربه و امانت) هر چند از بين اقليت، نواقص آنرا اصلاح نمود. نظر جمعى اين است كه بايد به سوى «اكثريت موثر» به جاى «اكثريت عددى رفت» اكثريت موثر كسانى را شامل مىشود كه درباره غايات و مقاصد حكومت، آگاهى كامل و وحدت نظر دارند و يا اكثيرت جامعه سياسى را تشكيل مىدهند.
يازدهما: دموكراسى استبداد اكثريت است
يعنى استبداد دموكراتيك تودهها و افكار عمومى به اندازه استبداد فردى، با آزادىهاى فردى و جمعى تضاد دارد، زيرا تن دادن به نظر اكثريت، متضمن استبداد بالقوه است. دموكراسى انديشه «قدرت مطلقه» را دور نمىاندازد، فقط اين نظريه را نمىپذيرد كه قدرت وجه امتياز يك فرد باشد. دموكراسى همچنين «قانون حاكميت قوى تر» را منكر نمىشود، زيرا «اصل اكثريت» نوعى قانون است كه حق را به طرف نيرومندتر مىدهد.
بنابر اين علت پيروى فرد از اكثريت، الزما اين نيست كه اكثريت حق دارد و معرف حقيقت بشمار مىآيد، بلكه به اين علت است كه