مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٤٠ - اقسام عبادت
عبادت حرام كه مستلزم شرك نيست، مانند ركوع يا سجده براى غير خدا بدون قصد ربوبيت بلكه براى حق سخاوت و يا علم، يا دفع ظلم[١] او و سجده ملائكه براى آدم چون به امر خدا بوده حرام نبوده بلكه واجب بوده معناى عبادت در لغت عربى، تذلل با تقديس است و گاهى بمعناى اطاعت نيز آمده است، نمونههاى از آن در قرآن به چشم مى خورد.[٢]
مفردات راغب: عبوديت اظهار تذلل، و عبادت غايت تذلل است، و از عبوديت ابلغ و رساتر است.
مجمع: عبادت بمعناى ذلت است، و راهى را كه با رفتن هموار شده طريق معبد گويند.
صحاح: اصل عبوديت خضوع و ذل است، و العبادة: الطاعه قاموس:
العبوديته و العبوده و العباده: الطاعه
[١] - سجده يعقوب و فرزندان او يا به امر خدا بوده و يا از طرف خودشان در فرض ابوبيت اول جال سجده ملايكه براى آدم را دارد و در فرض اخير بايد گفت كه سجده بدون قصد در شريعت آن وقت حرام نبوده.
[٢] - يا أَبَتِ لا تَعْبُدِ الشَّيْطانَ. وَ عَبَدَ الطَّاغُوتَ. أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ. ولى در شريعت اسلام سجده براى غير خدا مطلقا حرام است و اين حرمت از مرتكزات متشرعه ميباشد و قرآن از سجده كردن براى خورشيد ماه مطلقا نهى كرده است و فرقى بين آن دو و غير آن دو نيست.