مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٩ - فايده دهم ستون هاى نامرئى جهان
١٤- إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ (انفطار، ١)
١٥- وَ بَنَيْنا فَوْقَكُمْ سَبْعاً شِداداً (سوره عم، آيه ١٢)
و چند آيه ديگر كه از آنها استفاده مىشود آسمان امر وجود است. و تفصيل نحوه دلالت محتاج به بيان است كه ذكر آن طولانى مىشود.
بلى دلالت اين آيات موقوف بر اين است كه ذكر آن طولانى مىشود.
بلى دلالت اين آيات وقوف بر اين است كه سماء بمعناى فضا باشد، ولى مع الوصف من نمىگويم كه آيات مباركه مذكور دلالت بر صحت قول پيروان اين نظريه مىكند، بلكه مىگويم، آيات فوق مناسبت با شبكه بافنده فضا دارد كه جمعى به آن قائل شدهاند. و تاويل آسمان (السَّماءُ) بكرات ستارهها و سيارهها در جايى كه قرينه نباشد خلاف ظاهر است و اللّه العالم.
به هر حال تعبير دقيق قرآن در مورد نظام آسمانها و برقرارى ستارهها و سيارهها در مدارهاى خودشان بسيار علمى و عميق است و مىشود آن ستونها غير مرئى و ناديدنى را از معجزات علمى آن كتاب الهى بحساب آورد. و اما تعيين مصداق آن بعهده علم بشرى است كه آيا قوه جاذبه است يا فرو رفتگى فضا و يا هر دو دو و يا چيز سوم و يا چند چيز؟
بلى در قرآن (عَمَدٍ) بصيغه جمع (ستونها) استعمال شده، اين جمع ممكن است باعتبار تعدد انواع اين ستونها باشد كه حقايق متعدد غير محسوس داشته باشد. مثلا يكى از حقايق غير محسوس، ماده تاريك است كه بر خلاف پندار ماديين به يكى از حواس پنجگانه درك نمى شود، ولى بقولى در اين اواخر كشف و مورد قبول قرار گرفته است و گفته مىشود كه قسمت عمده تمام ماده جهان، همين ماده تاريك