مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩١ - فايده بيست و سوم ليبرال دموكراسى
ليبراليسم يعنى اصالت فرد و باور و يا دليل آن اين است كه هر فرد خردمند است و آزادى ضامن زندگانى خردآميز است. سلب آزادى چه از طرف دولت و چه از طرف مذهب و چه از هر جهت ديگر به معناى نفى خردمندى مىباشد.
ليبراليسم قايل با مدارا و انتخاب آزادانه عقايد و روشها و عملها و نبود بازخواست مذهبى و عقيدتى از سوى دولت است و با شخصى و خصوصى اعلام كردن مذهب در حوزه زندگانى فردى، آنرا بشكل محترمانه از صحنههاى اجتماعى منزوى نمود. و از مداخله آن در امور دولتى (سياسى، اقتصادى و نظامى و ...) جلوگيرى كرد.
ليبراليسم با طرح انديشههاى فردگرايى انسانگرايى، عقلگرايى و ...
(راسيونالسم) سكولاريسم را بميان آورد كه بمعناى دنيوى و دنيا مدارى و دنياپرستى و رد آخرتخواهى و اين جهانى مىباشد و از آن در عربى به علمانيت (لا دينى) اصالت امور دنيايى، علمزدگى و تجربهگرايى و قرارداد اجتماعى بجاى حكومت الهى، عرفى شدن و قداستزدايى و امثال اينها تفسير و تعبير شده است.
بلى ليبراليسم و سكولاريسم به تمام معنا اومانيسم و اصالت انسان است و اينكه انسان بجاى حكومت و دين الهى سرنوشت خو درا تعيين مىكنند، اومانيسم (اصالت انسان) به اصالتهاى دينى دو نظر داشت.