مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٠ - بحثى ديگر در مورد تعريف زمان و مكان
بر زبان جارى كردهايم. چون ما تا امروز نديدهايم كه انرژى مبدل به ماده شود و نمىتوانيم بطور قطع بگوئيم كه انرژى مبدل به ماده خواهد شد.
ما چون مىبينيم كه ماده مبدل به انرژى ميشود حدس ميزنيم يا فرض ميكنيم كه انرژى هم مبدل به ماده مىگردد.
اما بين اين حدس و فرض، و علم اليقين، فاصلهاى زياد وجود دارد و در علم نميتوان متكى به حدس و فرض شد.
خلاصه، ايزاك آسيموف دانشمند فيزيكى معاصر و استاد دانشگاه در امريكا، منكر وجود مكان است و مىگويد مكان وجود ندارد و آنچه وجود دارد ماده يا تموج آن مىباشد و احساس مكان براى ما ابناى بشر ناشى از تموج است.
اكنون كه شما در يك فضاى آزاد قدم مىزنيد يا در اطاق خود نشستهايد، از اين جهت احساس مكان مىكنيد كه در تموج هستيد و امواج، شما را در بر گرفته است و اگر امواج، متوقف شود ديگر احساس اين را نخواهيد كرد كه در يك مكان مىباشيد.
آيا ممكن است كه امواج قطع بشود و ما (بقول آسيموف) احساس مكان نكنيم؟ علم فيزيك مىگويد نه.
چون در تاريكترين شبها امواج نورهايى كه ما نمىبينم، ما را در بر گرفته است و در ساكتترين محيطها امواج انواع صداها را كه ما نمىشنويم در پيرامون ما در حركت است و بعضى از آنها از بدن ما عبور مىنمايد.
اما بفرض اين كه تمام امواج قطع شود يك موج هرگز منقطع نمىشود و آن موج نيروى جاذبه عمومى مىباشد و در هيچ حال اين موج قطع نمىشود حتى در حال بىوزنى فضاپيمايان در سفينههاى فضايى، در آن حال هم