مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٣٠
٨-
ابى سعيد: قال رسول اللّه (ص): «الحسن و الحسين سيدا شباب اهل الجنه.
(جامع ترمذى، ص ٢٢٤)
٩- يعلى بن مره در حديثى از رسول خدا (ص): حسين از من است و من از حسين، خدا دوست بدارد كسى را كه حسين را دوست مىدارد، حسين سبطى از اسباط است. (جامع ترمذى، ٢٢٤)
١٠- اسامه. فقال رسول اللّه (ص): «اين دو تا پسران من هستند و پسران دختر من، بار خدايا محققا ن آن دو را دوست دارم، پس دوست بدار آن دو را و دوست بدار كسى را كه آن دو را دوست مىدارد. (جامع ترمذى، ٢٢٥)
١١- از براء در صلح حديبيه:
فقال (رسول اللّه) لعلى: «انت منى و انا منك»؛
على از من است و من از على (صحيح بخارى به شماره ٢٥٥٢)
١٢-
سهل بن سعد: قال النبى (ص) يوم خيبر:
حتما عطا مىكنم بيرق را فردا به مردى كه فتح كند بر دستان او، خدا و رسولش را دوست دارد، و خدا و رسول او را دوست دارند، مردم شب را به سر آوردند كه رايت و پرچم را بدست كى ميدهد؟ و همه آرزوى آنرا داشتند. آن حضرت فرمود: على كجا است، عرض شد، چشمش درد مىكند، آب دهان خود را در دو چشمش ريخت و براى (سلامت) او دعا كرد، چشمش خوب شد و پرچم را به او داد، على عرض كرد با آنان بجنگم تا اينكه مثل ما گردند؟ فرمود: به آرامى پيش برو تا نزديك آنان برسى، آنان را به سوى اسلام بخوان و آنان را خبر بده به آنچه كه بر آنان واجب است، به خدا سوگند اگر خداوند يك مردى را بوسيله تو هدايت كند، بهتر است براى تو از شتران سرخمو[١]
[١] - بهترين اموال نزد عرب.