مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٧ - مطلب هفتم

شاگرداش بدست آوردم، استاد مرحوم و بزرگوار ما در علم رجال بسيار دقيق بود.

مطلب هفتم‌

نكته ديگر اينست كه مستنبط نه به علما، گمان بد و تقصير داشته باشد و نه به ادعاهاى آنان اعتماد كند كه بيراهه خواهد رفت. هر چيزى را كه مى‌شنود بايد با آرامى عقب دليل آن برود و تا حد ممكن در نقل اقوال به مصدر اصلى آن مراجعه كند براى نمونه دو موردى را ذكر مى كنم:

١- در كتب رجال معروف است كه شيخ طوسى (ره) سكونى و جمعى را توثيق كرده، من مدتى آنرا پذيرفتم ولى بعد به تحقيق پرداختم و ديدم كه چنين ادعايى به اثبات نمى‌رسد، لذا روايات سكونى را غى قابل اعتماد دانستم.

٢- در مورد مرجح بودن يكى از دو روايت متعارضين بقرآن مجيد شهيد سعيد سيد باقر صدر كلامى را از بحار الانوار نقل فرموده بود و به اساس، آن حديثى را كه مدرك اين مرجح بود تصحيح نموده بود من به بحار الانوار مراجعه كردم و عبارت آن بدلخواه شهيد صدر (قدس سره) نبود.

هر كس در لابلاى مسايل فقهى در كتب استدلالى مراجعه و دقت كند متوجه اين نقايص مى‌شود. مستنبط هيچ گاه در مسايل حدسى،