مباحث علمى دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٦ - مطلب ششم

استاد ما حضرت حضرت آقايى خويى در درسهاى مكاسب خود- كه من آنوقت بخاطر كوچكى و پايين بودن درس من، در درسهاى مفيد شان حاضر نبودم بعدها آنها را در مصباح الفقاهه آقاى توحيدى- يكى از شاگردان‌شان- مطالعه كردم رواياتى را تصحيح كرده بودند، كه بسيار عجيب بود سرش آن بود كه در آن موقع مهارت مناسبى در علم رجال و قواعد آن نداشتند، بعدها كه در آن علم تخصص پيدا كردند و معجم الرجال الحديث را نوشتند آن تصحيحات حتى در نظر خود ايشان هم غريب شمرده مى‌شده است، تكامل انسانهاى عادى تدريجى مى‌باشد.

و همچنين نظريات زمان پيرى و فرسودگى علما، نيز بايد با احتياط تلقى شود و به مقام علمى زمان سابق از مريضى و فرسودگى، آنان مغرور نشويم.

آقاى خويى- افاض اللّه على روحه رضوانه- در دوران پيرى كه هم مريض بوده و هم فشار حكومت غير انسانى صدام حسين خون‌آشام عراق بر ايشان زياد بوده توسط پيشنهادهاى يكى از شاگردانش كه در توثيق رجال و راويان حديث همچون محدث نورى رحمه اللّه افراطى بوده چيزهايى را پذيرفته و اجازه نشر آنرا در طبع پنجم كتاب معجم رجال الحديث داده كه اگر به آن حالت از ضعف و ناراحتى قرار نمى داشت، هرگز آنها را نمى‌پذيرفت من اين مطلب را از مطالعه كتاب آن‌