گوناگون (قصههاى كوتاه و آموزنده) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٠ - بحث فقهى درباره استخاره
معنى را قصد كرد.
اول: اينكه مراد به آن دعا و توسل باشد كه آنچه را بنده بجا مى آورد و يا ترك مى كند برايش خير باشد، اين معنى هيچ اشكالى ندارد و قطعا صحيح و بجاست، زيرا نوعى از دعا است كه بنده از خالق خود مى خواهد و عده اى از روايات وارده در استخاره با همين معنى مناسبت دارد.[١] در حديث عمرو بن حريث امام صادق (ع) فرموده است: دو ركعت نماز بخوان و از خداوند طلب خير (استخاره) كن. بخدا سوگند مسلمانى از خدا طلب خير نكند مگر اينكه خدا به او خير را عطا كند.[٢] اگر عمرو بن حريث، اسدى سيرفى باشد كه استاذ ما (ره) در معجم الرجال مى فرمايد: حديث صحيح السند خواهد بود.
دوم: اينكه به معناى طلب شناختن خير باشد تا قصد انجام آن براى استخاره كننده پيدا شود و عده اى از احاديث بر اين معنى دلالت دارد.[٣]
امام رضا (ع) در جواب كسى كه از ايشان درباره سفر دريائى و زمينى خود، نظر خواست فرمودند: در غير وقت نماز فرض، به مسجد برو و دو ركعت نماز بخوان و صد مرتبه از خداوند طلب خير كن،
«و استخر الله مائة مرة»
بعد ببين به دلت چه مى افتد؟ به آن عمل كن.[٤] در حديث ديگرى آمده است كه صد و يك مرتبه استخاره كند[٥] يعنى استخرالله بگويد.
٢- فهميدن خير و خوبى كار از چند راه ممكن است:
[١] - جواهر، ج ١٢، ص ١٥٦ و ١٥٧.
[٢] - وسائل، ج ٨، ص ٦٣ باب اول از ابواب نماز استخاره.
[٣] - جواهر ج ١٢، ص ١٥٧ تا ١٦٠.
[٤] - وسائل، ج ٨، ص ٦٤.
[٥] - همان ص ٦٤ و ٦٥ و جامع الاحاديث، ج ٨، ص ٢٤١.