روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٣ - فايده

ب: تطهير نفس از بخل.

ج: شكر نعمت خدا، چون انفاق نوعى از شكر است.

نگارنده مى‌گويد: فايده مهم انفاق كمك بفقراء و دلجوئى از بيچارگان و تخفيف دردهاى جانگداز آنانست در قرآن و سنت سفارشات بسيارى درباره انفاق شده است. اقسامى از آن واجب و اقسامى را مستحب قرار داده است و اين همه براى جلوگيرى از تحقق فاصله زياد طبقاتى بين توانگران و مستمندان است كه شكاف عميق بين آنان بوجود نيايد و ضعفا بتوانند از حد متوسط زندگانى بهرمند شوند.

در جامعه‌اى كه فاصله ثروتمندان و تهيدستان زياد باشد و طبقه ضعيف از تأمين غالب ضروريات و احتياجات اقتصادى خود محروم باشند و در مقابل ثروتمندان از همه امكانات مادى استفاده كنند و حتى ناز بفروشند و خودنمائى كنند حتماً صفات اخلاقى طرفين متغير مى‌شود.

يك طرف متكبر، متجبر خودخواه، حريص، طماع، عياش، متجاوز، مستثمر، محتكر و درنده خو بار مى‌آيد و طرف ديگر ذليل، عقده اى، تند خلق، بدبين، ضعيف النفس، كينه توز مى‌شود. در چنين شرايط زندگانى صلح آميز و حفظ امنيت اجتماعى ممكن نيست و افراط ثروتمندان مترف تفريط تهيدستان را به ارمغان مى‌آورد كه نتيجه آن در فرض مساعدت شرايط بزرگترين بدبختى اجتماعى و بشرى خواهد بود، اين بدبختى بزرگ بنام كمونيزم هم اكنون چون مرض سرطان دامن گير بشريت است كه بايد آنرا