روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠٨ - هشتم - قناعت

از يازده روايتى كه كلينى مرحوم در باب قناعت كتاب «كافى»[١] آورده است دو روايت را در اينجا ذكر مى‌كنيم.

١- در روايت صحيحه از امير المؤمنين (ع): پسر آدم اگر از دنيا آنچه كه ترا كفايت مى‌كند بخواهى كمترين چيز دنيا ترا كفايت مى‌كند و اگر بقدر كفايت نخواهى تمام دنيا ترا كفايت نكند.

٢-

«من قنع بما رزقه اللّه فهو من اغني الناس.»

كسى كه بروزى خدا قانع باشد از غنى ترين مردمست.

هر دو جمله ارشاد به مفاسد حرص و طمع است كه اكثر مردم آنها را در زندگانى روزمره خود لمس كرده اند.

اين هم سه روايت ديگر از جاهاى ديگر كافى.

١- صحيح ابن سنان از امام صادق (ع):

«شرف المؤمن قيام الليل و عزة استغناوه عن الناس»،

شرافت مؤمن در شب زنده دارى و عزت او در بى نيازى او از مردم است.

٢- و عنه عليه السلام‌

«طلب الحوائج الي الناس استلاب للعز و مذهبه للحياء و اليأس مما في ايدي الناس عز للمؤمن في دينه و الطمع هو الفقر الحاضر»

طلبيدن حاجتها از مردم از بين بردن عزت و حياء است، و نااميدى از آنچه كه در دست مردم است عزت مؤمن در دينش است طمع فقر آماده است.

[١] - ص ٢٠٦ ج ٣ اصول كافى ترجمه دار.