روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٠٩ - دوم - بعضى از روايات

مى‌فرمايد: خداوند ايمان را بر چهار پايه قرار داده است: صبر، يقين، عدل، جهاد.

صبر مذكور چهار شعبه دارد: شوق، ترس، زهد، ترقب و انتظار.

پس هركس كه شوق بهشت را داشته باشد هوسرانى را كنار بگذارد و هر كس كه از آتش بترسد عقب محرمات نمى‌رود و هر كس كه در دنيا زهد نمايد مصيبتها بر او آسان گردد. و هر كس كه منتظر مرگ باشد بسوى نيكى‌ها شتاب كند.

يقين (نيز) چهار شعبه دارد: زيركى و روشن بينى، رسيدن بحكمت، شناخت عبرت و سنت گذشته‌گان.

«فمن ابصر الفطنة عرف الحكمة و من تأويل الحكمة عرف العبرة و من عرف العبرة عرف السنة و من عرف السنة فكأنما مع الاولين» و بطريقه‌اى كه محكم تر است راهنمون شود و نظر كند هر كه نجات يافته است به چه چيز نجات يافته و هر كه هلاك شده براى چه هلاك شده و همانا خدا هر كه را از بين برده تنها به معصيتش بوده و هركه را نجات بخشيده به سبب طاعتش بوده است.

عدالت نيز چهار شعبه دارد. فهميدن امر مشكل (دقت در فهم) رسيدن به عمق علم، روشنى حكم (حكميت يا حكومت) خرمى حلم و بردبارى.

پى هركس فهميد همه علم را تفسير نموده است و هر كسى دانست راهها و آبگاههاى حكم را بشناسد و هر كه بردبارى كند در كارش زياده روى ننمايد و ميان مردم ستوده زندگانى نمايد.