روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨١ - الف - با مسلمانان و مؤمنان

٢- رنجانيدن مسلمانان حرام است و اين ادب اخلاقى بايد در زندگانى اجتماعى شديدا مورد توجه قرار گيرد. روايات بسيارى در اين مورد وارد شده.[١] در يك حديث صحيح اذيت مؤمن در حكم جنگ با خدا شمرده شده است.

در قرآن مجيد نيز اذيت مؤمن تحريم شده است: فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً

٣- سخن چينى و ايجاد عداوت بين آنان از زشت ترين روشها است و شرعا نيز حرام ميباشد.[٢]

٤- اتهام مؤمن حرام است و در روايت صحيح آمده است كه هر كس برادر مؤمنش را متهم كند ايمانش نابود مى‌شود،

«انماث الايمان من قلبه كما ينماث الملح في الماء»[٣]

٥- به جستجوى عيب آنان نپردازيد وَ لا تَجَسَّسُوا

در روايات معتبر وارد شده است كه هر كسى از جائى به خانه مؤمن نگاه كند مى‌شود چشمش را در آورد. و اين تعبير حكايت از شدت سخت گيرى اسلام در اين مورد دارد (بحث دقيق آن در جزء دو حدود الشريعه فى محرماتها در ماده الاطلاع مذكور است) روايات اين موضوع در ج ١٩ الوسايل ملاحظه شود.

٦- مؤمن را بر عيب او سرزنش نكند كه خود به آن گرفتار

[١] - از ص ٥١- ٥٧ ج ٤ اصول كافى.

[٢] - ص ٧٠ ج ٤ اصول كافى ترجمه دار.

[٣] - ص ٦٦ همان مصدر