روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٦٨ - حكم فقهى حسد

الرجال. نعم في رواية حريز عن الصادق (ع) كلام.

دهم- تواضع و عدم تكبر

عجب، خودپسندى، كبر، بزرگ بينى و اعتقاد به برترى از ديگران است و تكبر آثار ظاهر كبر است كه در راه رفتن و سخن گفتن و معاشرت با ديگران بروز مى‌كند و تكبر در قرآن و سنت بسيار تقبيح شده است‌ ادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ‌

كبر و تكبر گاهى در مقابل حق و آيات و عبادت خداوند است كه اين نوع كبر منجر به كفر مى‌شود. مانند كبر و كفر ابليس، و شايد اكثر آيات و روايات ناظر به همين نوع از كبر باشد.

و گاهى در مقابل مخلوق است كه بسيار زشت و زننده و باعث تنفر مردم از متكبر مى‌شود، تكبر فى الجمله از نظر فقهى نيز حرام و ممنوع است، وَ لا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ[١] گونه خود از مردم (بعنوان بى اعتنائى و تكبر مگردان با شادى زياد و غرور بر روى زمين راه مرو همانا خداوند هيچ متكبر فخر كننده‌اى را دوست ندارد.

و اين هم چند روايت معتبر الاسناد از جزء يازدهم وسائل الشيعه:

١- عزت و كبر از آن خداوند است هر كس از آن چيزى بگيرد خدا او را بجهنم مى‌اندازد، البته عزت داشتن ممنوع نيست. و

[١] - سوره لقمان/ آيه ١٨.