كه" لا إله إلّااللَّه و اللَّه أكبر" مى‌گويى! سلام بر تو، هنگامى كه" الحمد للَّه" و" أستغفر اللَّه" مى‌گويى! سلام بر صبح و شام تو! سلام بر تو، آن گاه كه شب، همه جا را مى‌پوشاند و به گاه جلوه روز! سلام بر تو، اى امام امين! سلام بر تو، اى اميد آينده! سلام بر تو، با همه گستره سلام!».[١]

٤٣٧. المزار الكبير- در استغاثه به صاحب الأمر-: در هر كجا كه هستى، دو ركعت نماز با حمد و سوره [اى دلخواه‌] مى‌خوانى، و زير آسمان، رو به قبله بِايست و بگو:

«سلام كامل و تمام و فراگير و عام خدا و درودها و بركات استوار و تمام او بر حجّت خدا و ولىّ او در زمين و شهرهايش، جانشين او بر مردم و بندگانش، سلاله نبوّت و باقى‌مانده عترت و صفوت، صاحب زمان و مظهر ايمان، آشكار كننده احكام قرآن، پاك‌كننده زمين، گستراننده عدل در طول و عرض [زمين‌]، حجّت قائم، مهدى، امام منتظر رضايتمند، پاك و فرزند امامان پاك، وصى و فرزند اوصياى پسنديده، هدايتگر هدايت‌يافته، فرزند امامان معصوم!».[٢]

٤٣٨. مجموعة نفيسة (تاج المواليد): امام دوازدهم- كه درودهاى خدا بر او باد-، نامش، نام پيامبر خدا، و كنيه‌اش كنيه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله است و كسى حق ندارد او را پيش از خروج از غيبتش به نام و با كنيه بخواند؛ زيرا از اين كار، نهى شده است و تنها با يكى از لقب‌هاى امام، مى‌توان او را ياد كرد. از لقب‌هاى خاصّ او- كه درودهاى خدا بر او باد- حجّت، قائم، مهدى، خَلَف صالح (جانشين شايسته)، صاحب زمان، و منتظَر است و از او و تبار او، در ناحيه مقدسّه هم ياد شده است.[٣]

٤٣٩. مجموعة نفيسة (ألقاب الرسول و عترته)- در ضمن فصل مربوط به صاحب الزمان عليه السلام-: او همنام و هم‌كنيه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله است. او ذخيره خدا در زمين اوست. او حجّت منتظَر

[١]. الاحتجاج: ج ٢ ص ٥٩١، بحار الأنوار: ج ٥٣ ص ١٧١ ح ٥. براى ديدن همه حديث، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٦ ص ٣٦٧ ح ١١١٥( زيارت آل يس).

[٢]. المزار الكبير: ص ٦٧٠، بحار الأنوار: ج ١٠١ ص ٣٧٣ ح ١٦. براى ديدن همه حديث، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٦ ص ٤٠١ ح ١١١٧( زيارت دوم).

[٣]. مجموعة نفيسة( تاج المواليد): ص ٦٠.