١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٩٥ - جايگاه امام صادق

 

هنگامی كه روز قیامت شود، محمد٦ خوانده می شود و بر او زیوری از گل می پوشانند و او را در طرف راست عرش قرار می دهند، و سپس ابراهیم٧ خوانده شده و بر او زیوری سفید رنگ می پوشانند و او را در طرف چپ عرش قرار می دهند، سپس امیر المؤمنین٧ خوانده می شود و بر او زیوری از گل می پوشانند و او را در طرف راست پیامبر٦ قرار می دهند و ...[١]

در این روایت نیز به برخی از وقایع روز قیامت اشاره شده است.

هم‌چنین در باره قیام امام عصر٤ نیز در تفسیر العیاشی، ذیل ‌آیۀ «أَ فَغَیرَْ دِینِ اللهِ یبْغُونَ وَ لَهُ أَسْلَمَ مَن فی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعًا وَ كَرْهًا وَ إِلَیهِ یرْجَعُون‌»،[٢] روایتی آمده است كه ترجمۀ آن چنین است:

رفاعة ابن موسی گفت: شنیدم كه امام صادق٧ در باره آیۀ «وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً»، فرمود: هنگامی كه قائم٤ به پا خیزد، زمینی نمی‌ماند مگر آن كه در آن به این گواهی ندا داده می‌شود كه خدایی جز خدای یگانه نیست و این كه محمد فرستادۀ خدا است ....[٣]

در این موضوع نیز از تابعان روایتی نقل نشده است.

روایات تمثیلی

نقش تمثیل در انتقال مفاهیم و آشکار کردن معانی بسیار مهم است به همین دلیل قرآن کریم در بسیاری از موارد برای تفهیم بهتر مطلب از تمثیل استفاده نموده است. ائمه: نیز گاهی برای شرح آیات قرآن و تفهیم مطالب از تمثیل بهره برده‌اند؛ مانند: آیۀ «وَ الَّذِینَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ یسْرِفُوا وَ لَمْ یقْتُرُوا وَ كانَ بَینَ ذلِكَ قَواماً»،[٤] امام صادق٧ برای فهم معانی «اسراف»، «اقتار» و «قوام» به نمونه محسوس اشاره نموده، مقداری ریگ را در دست گرفت و مشت خود را بست و فرمود: «این اقتار (سخت‌گیری) است». سپس كف دست خود را به طور كامل باز نمود و فرمود: «این اسراف است». پس از آن، مقداری ریگ در دستش بود؛ مقداری از دست را باز و مقداری از آن را بست و فرمود: «این قوام یعنی حد


[١]. تفسیر القمی، ج١، ص١٢٨.

[٢] سوره آل‌عمران، آیه ٨٣.

[٣]. تفسیر العیاشی، ج١، ص١٨٣ و ١٨٤، ح٨١ و ٨٢.

[٤] سوره فرقان ، آیه ٦٧.