(م٢٠٧ق)،[١] عبد الملک بن حبیب سلمی (م٢٣٨ق)،[٢] خلیفة بن خیاط (م٢٤٠ق)،[٣] ابن قتیبه (م٢٧٦ق)[٤] و طبری (م٣١٠ق، به نقل از واقدی و ابن اسحاق)[٥] همین تاریخ
را آورده‌اند.

این روایت به سه تن از صحابه می‌رسد که عبارت‌اند از: عایشه، ابن عباس و امام علی٧. روایت امام علی٧ را فرزندش عمر بن علی، از ایشان نقل می‌کند.[٦]

_ دوم ربیع الاول

این تاریخ را واقدی (م٢٠٧ق)، به نقل از ابو معشر، از محمد بن قیس گزارش
کرده است؛[٧] چنان که هشام کلبی (م٢٠٤ق) از ابو مخنف همین تاریخ را نقل می‌کند.[٨] ابن سعد (م٢٣٠ق) در الطبقات الکبری این تاریخ را به عنوان نخستین تاریخ در باره
زمان وفات پیامبر ذکر کرده و در ادامه، اقوال دیگر را درج می‌کند.[٩] خلیفة بن خیاط (م٢٤٠ق) قول «دوم ربیع» را به عنوان قول فرعی و پس از قول دوازدهم ربیع ذکر
کرده است.[١٠] ابن حبیب بغدادی (م٢٤٥ق)،[١١] یعقوبی (م٢٩٢ق) و ابن ابی الثلج (م٣٢٥ق) نیز تاریخ دوم ربیع را ذکر می‌کنند.[١٢] روایت مندرج در کتاب ابن ابی الثلج،
به نقل از نصر بن علی جهضمی (م٢٥٠ق)، از امام رضا٧ از آبای خویش نقل
شده است.[١٣] همین روایت، با متن یکسان به سه طریق در کتاب الهدایة الکبری خصیبی (م٣٣٤ق) آمده است که علاوه بر طریق جهضمی از امام رضا٧، دو طریق دیگر:
یکی از مفضل بن عمر از امام صادق٧ و دیگری از محمد بن اسماعیل حسنی از

[١]. المغازی، ج٣، ص١١٢٠.

[٢]. کتاب التاریخ،ص ٩٦.

[٣].تاریخ خلیفه بن خیاط، ص‌٥٨. ابن ابی الثلج در تاریخ اهل البیت، ص٦٨ و ابن سعد در الطبقات الکبری، ج٢، ص٢٠٩ گزارشی مبنی بر وفات پیامبر در دوم ربیع الاول را نیز ثبت كرده اند.

[٤]. المعارف،ص ١٦٥.

[٥]. تاریخ الطبری،ج ٣، ص٢٠٠، ٢١٧.

[٦]. الطبقات الکبری،ج ٢، ص٢٠٩.

[٧]. دلائل النبوة،ج ٧، ص٢٣٥.

[٨]. تاریخ الطبری،ج ٣، ص٢٠٠.

[٩]. همان،ج ٢، ص٢٠٨.

[١٠]. تاریخ خلیفة بن خیاط، ص٥٨.

[١١]. المحبر، ص١٢.

[١٢]. تاریخ الیعقوبی، ج٢، ص١١٣؛ تاریخ اهل البیت، ص٦٨.

[١٣]. تاریخ اهل البیت نقلاً عن الائمة،ص ٦٨.