علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٥٩ - از خداانگاری امامان تا خداباوری نظاممند؛ بررسی سندی و محتوايی حدیث
هادی:،[١] شیخ، رئیس و فقیه اهل قم[٢] و «ثقة»[٣] است.
٧-١-١-٢. مروک بن عبید بن سالم
وی نیز در نظر رجالشناسان، از اصحاب امام جواد٧[٤] و فردی امامی و ثقه است.[٥]
٨-١-١-٢. محمد بن زید طبری
وی کوفی و از اصحاب امام رضا٧ است که از ایشان حدیث نیز روایت کرده است،[٦] اما در کتب رجالی در بارۀ وثاقت یا عدم وثاقت وی سخنی به میان نیامده است.
وجود عبارت «عدة من اصحابنا» در سند حدیث مذکور موجب تعلیق آن است،[٧] ولی این امر، موجب ضعف سند نمیشود.[٨]
٢-١-٢. سند منقول توسط شیخ مفید
شیخ مفید، سند حدیث مذکور را با تفاوت بیان نموده است:
أَخْبَرَنِی الشَّرِیفُ الصَّالِحُ أَبُو مُحَمَّدٍ الْحَسَنُ بْنُ حَمْزَةَ الْعَلَوِی الْحُسَینِی الطَّبَرِی; قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْیرِی، عَنْ أَبِیهِ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی، عَنْ مَرْوَكِ بْنِ عُبَیدٍ الْكُوفِی، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَیدٍ الطَّبَرِی.[٩]
در این سند، نام افراد به طور کامل تا شیخ مفید ذکر شده است که سه نفر «حسن بن حمزه علوی»، «محمد بن عبدالله بن جعفر حمیری» و «عبدالله بن جعفر حمیری» نیاز به بررسی رجالی خواهند داشت:
٢-١-٢-١. حسن بن حمزه علوی
وی از مشایخ شیخ طوسی[١٠] و از اکابر علمای امامیه در قرن چهارم بوده است.[١١] شیخ
[١]. همان، ص٣٨٣؛ طبقات الرجال، ص٥٩.
[٢]. رجال ابن داود، ص٤٣.
[٣]. خلاصة الاقوال، ص١٤؛ رجال الطوسی، ص٣٥١.
[٤]. رجال الطوسی، ص٣٧٨.
[٥]. رجال الکشی، ص٥٦٣؛ رجال النجاشی، ص٤٢٥.
[٦]. رجال الطوسی، ص٣٦٤؛ معجم رجالالحدیث، ج١٦، ص٩٩.
[٧]. ر.ک: جامع أحادیث الشیعة، ج٢٤، ص٧٤٦.
[٨]. کلیاتی در علم الرجال، ص٢١.
[٩]. امالی للمفید، ص٢٥٣.
[١٠]. تهذیب الاحکام، ج١(مقدمه)، ص١١.
[١١]. فهرست الطوسی، ص٢١٣.