١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٦٧ - از خداانگاری امامان تا خداباوری نظاممند؛ بررسی سندی و محتوايی حدیث

٣.     اینموهبتالهیجهتهدایتبشریتبهره‌مندمی‌شوندوآناندرپرتویكقربالهی،دارایچنانقدرتیمی‌شوندكهبهاذنالهیمی‌تواننددرمواردیكهانگیزۀارشادواصلاح باشد، در جهان آفرینش‌ تصرف نمایند.[١]

‌٢. امامت از دیدگاه شیعه، از اصول دین[٢] و منصب الهی است.[٣] خداوند بر اساس علم خود، امام را بر می‌گزیند و پیامبر٦ ملزم به معرفی او (جریان امامت) بوده[٤] تا امام، وارث پیامبر٦ در امور دین گردد[٥] و ریاست عام بر تمامی افراد در امور دینی و دنیوی را بر عهده گیرد.[٦] امامت ممکن است مانند حضرت ابراهیم[٧] و حضرت محمّد٦ با مقام نبوت نیز همراه باشد و یا مانند امامان دوازده‌گانه شیعه: با نبوت همراه نباشد.[٨] این مقام الهی و مقدس، تنها از طریق نص خداوند یا تبیین پیامبر اسلام _ که هرگز بر مبنای هوای نفس سخن نمی‌گوید[٩] _ محقق می‌گردد و دارای ابعاد مهمی چون «برگزیده شدن توسط خداوند»، «استمرار رسالت پیامبر٦»، «کمالات علمی و اخلاقی»، «حق ولایت و حکومت بر مردم»، «وجوب حب و مودت خاص نسبت به ایشان» و «نقش هدایت‌گری امام به عنوان انسان کامل» است.[١٠] بدین رو، امام به عنوان جانشین پیامبر٦، هر سه شأن ایشان را _ که رسالت، قضاوت و حكومت‌ است _ دارد. البته رسالت، دیگر از طریق وحی نیست و فقط جنبۀ تبلیغ احکام باقی می‌ماند.[١١]

٣. بر اساس آموزه‌های قرآنی و روایی، وجود امام یک ضرورت بدیهی است. خداوند از یک سو، بر وجود یک‌ هادی الهی برای هر قومی تصریح دارد:

«إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ‌ هاد»؛ [١٢]


[١]. راهنمای حقیقت، ص١١٤.

[٢]. توضیح المراد، ص٦٧٣.

[٣]. الإمامة، ص١٩.

[٤]. أصل الشیعة و أصولها، ص٦٨.

[٥]. تاج العقائد و معدن الفوائد، ص٦٨.

[٦]. إرشاد الطالبین إلی نهج المسترشدین، ص٣٢٥.

[٧]. سوره بقره، آیه ١٢٤.

[٨]. شرح الکافی، ج١، ص٨٠.

[٩]. سوره نجم، آیه ٣.

[١٠]. الإمامة و أهل البیت النظریة و الإستدلال‌، ص٢٤- ٢٦.

[١١]. مجموعه آثار استاد شهید مطهری، ج‌٢١، ص١٢٠- ١٢١.

[١٢]. سوره رعد، آیه ٧.