شادمان‌فر[١] هم‌سو بوده است؛ چرا که رشیدی آشتیانی و لاریجانی نیز در پژوهش خود به این نتیجه رسیدند که میزان تحصیلات اکثر نویسندگان مقالات بررسی شده آنها، یعنی ٨/٥٩ درصد دکتری است و سپهر و شادمان‌فر در پژوهش خود نیز نشان دادند که بیشترین سهم ارائه مقالات با ٣٣ درصد، به متخصصان با مدرک تحصیلی دکتری اختصاص دارد.

در بررسی شاخص رتبه علمی نویسندگان، بیشترین مشارکت در بین اعضای هیأت علمی مربوط به استادیاران بوده است؛ به طوری‌که در حوزه علوم حدیث، ١٤٥ نفر (٤/٢٨ درصد) از کل مقالات را به خود اختصاص داده است. نتایج این پژوهش در شاخص رتبه علمی نویسندگان با نتایج پژوهش شریفی و همکاران[٢] هم‌سو بوده است.

یافته‌های مربوط به جنسیت نویسندگان آثار علوم حدیث، نشان داد که از میان ارائه‌دهندگان مقالات حوزه علوم حدیثی، ٤٤٨ نفر ( ٧/٨٧ درصد) را مردان و ٦٣ نفر (٣/١٢ درصد) را زنان تشکیل می‌دهند. یافته‌ها نشان‌دهنده پایین بودن میزان مشارکت زنان در حوزه علوم حدیث است. مشارکت اندک زنان می‌تواند به عواملی از جمله یکسان نبودن تعداد دانش‌آموختگان زن و مرد در رشته‌های علوم حدیث، یکسان‌ نبودن مردان و زنان در سطوح بالای علمی و پژوهشی و نهادهای علمی و تخصصی منوط باشد. یافته‌های این پژوهش با یافته‌های سپهر و شادمان‌فر،[٣] رشیدی آشتیانی و لاریجانی،[٤] هم‌سو است.

در بررسی همکاری گروهی نویسندگان، یافته‌ها حاکی از آن است که ٢٢٤ مقاله (٧/٦٢ درصد) به صورت انفرادی، ١٢١ مقاله (٩/٣٣ درصد) با مشارکت دو نویسنده، دوازده مقاله (٤/٣ درصد) با مشارکت و همکاری سه نویسنده بوده است و در حوزه علوم حدیث، تعداد مقالات انفرادی بیشتر از گروهی بوده است که نشان‌دهنده فردگرایی، روحیه ضعیف در کار جمعی، ضعف در همکاری میان متخصصان این رشته است. این یافته‌ها با نتایج سپهر و شادمان‌فر[٥] که در پژوهش خود گزارش کرده بودند، از مجموع

[١]. «تحلیل محتوای مقالات همایش‌های انجمن کتابداری و اطلاع‌رسانی ایران از سال ٧٩ تا پایان سال ٨٥»، ص٣٤.

[٢]. «تحلیل توصیفی مقاله‌های نشریات علمی _ پژوهشی تربیت‌بدنی و علوم ورزشی طی سال‌های ١٣٨٤- ١٣٨٨»، ص٧٠.

[٣]. «تحلیل محتوای مقالات همایش‌های انجمن کتابداری و اطلاع‌رسانی ایران از سال ٧٩ تا پایان سال ٨٥»، ص٣٢.

[٤]. «تحلیل محتوای نشریه‌های علمی _ پژوهشی در حوزه موضوعی اقتصاد در سال‌های ١٣٨٥ - ١٣٨٩»،ص ١٤٣.

[٥]. «تحلیل محتوای مقالات همایش‌های انجمن کتابداری و اطلاع‌رسانی ایران از سال ٧٩ تا پایان سال ٨٥»، ص٣٣.