١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٤ - «معيارهای تضعيف» رجاليان متقدم در حوزه «حديث پژوهی راويان»

بازشناسی شیوه‌های رجالی قدما سامان یافته است،[١] اما در این پژوهش‌ها بیشتر به ضعف حدیث و حدیث ضعیف توجه شده و کمتر به تضعیف راوی پرداخته شده است.

آنچه این نوشتار به دنبال آن است، پاسخ به این پرسش‌ها است: متقدمان چه معیارهایی را در تضعیف علمی یک راوی در نظر می‌گرفتند؟ هر کدام از این معیارها تا چه میزان در ضعف علمی راوی موثر بوده است؟ آیا ضعف علمی راوی همیشه با کاستی اعتماد به شخصیت روایت‌گری وی ملازم بوده است؟

میزان توجه راوی به فرایند تحدیث سبب تفاوت حدیث‌پژوهی یا همان شخصیت علمی وی با دیگری است. راوی در فرایند تحدیث، در دوره تحصیلات خویش، از اساتیدی که شایستگی تدریس آنها اثبات شده است، حدیث می‌شنود و سپس روایات را با ضبط درست، در دوره استادی‌اش، به نسل بعد منتقل می‌سازد. در جامعه علمی _ حدیثی روزگار متقدم قوانینی در این فرایند (از تحمّل تا ادا) حاکم بوده است و اگر فردی بر خلاف فرایند تحدیث عمل می‌کرد، رجالیان عملکرد او را تقبیح کرده، ذم و یا جرح را درباره او روا می‌داشتند؛ چه این که شرایط روایت‌گری او مخدوش می‌شد.

رجالیان متقدم با توجه به همین شرایط راوی، آنچه را که در نقل روایات راوی آسیب‌ می‌دانستند، به خوبی برشمرده‌اند تا آموزه‌های نادرست وی وارد مجموعه آموزه‌های امامیه نشود. گاهی نیز با بیان نکات، قواعد و شیوه‌هایی، حدود آسیب‌های روایت‌گری راوی را تبیین نموده‌اند تا برای محدثان قابل تشخیص باشد.

بررسی عملکرد قدما گواه آن است که همواره «وثاقت» با «صحت» روایت و «عدم وثاقت» با «ضعف روایت» نزد ایشان تلازم نداشته است.

با بررسی کتب شش‌گانه رجالیان متقدم در می‌یابیم که آنان در جرح راویان به ویژگی‌هایی هم‌چون بررسی آثار راوی، بررسی فرایند تحدیث، چگونگی اقبال یا ادبار محدثان به راوی و یا منابع روایی وی توجه ویژه داشته‌اند.


[١]. مقالاتی نظیر: «ملاک های قدما در ارزیابی و نقد حدیث در آیینه فهرست های رجالی»، روح الله شهیدی، حدیث اندیشه، دوره جدید، بهار و تابستان ١٣٨٦ _ شماره ٣، ص١٣٧ - ١٥٤؛ «نگاهی به نقش و جایگاه مؤلفه های «کتاب محور» در ارزیابی های حدیثی قدما در پرتو تحلیل منابع فهرستی»، حمید باقری، فصلنامه علمی _ پژوهشی علوم حدیث، تابستان ١٣٩٢، سال هیجدهم، شماره ٦٨، ص٣ - ٢٨. هم‌چنین پایان‌نامه کارشناسی ارشد رشته علوم حدیث (گرایش تفسیر اثری)، با عنوان «حدیث ضعیف و چگونگی تعامل با آن بر پایه رویکرد قدما»، امین حسین پوری، دانشکده علوم حدیث شهر ری، دفاع شده در سال ١٣٨٥. به تازگی (تابستان ١٣٩٣) این پایان‌نامه از سوی پژوهشگاه قرآن و حدیث، با همین نام به چاپ رسیده است.