١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٧٤ - ارزيابی و بازيابی مستندات گزارشهای تاريخی کلينی در باره مولد النبی

همان عبد الله است) و فاطمه در اسلام متولد شدند.[١] مسعودی در مروج الذهب همین گزارش را پذیرفته و تولد تنها دو تن از فرزندان خدیجه را در اسلام دانسته که عبارت‌اند از: عبد الله (که همان طیب و طاهر است) و فاطمه.[٢]

یعقوبی (م٢٩٢ق) نیز هم‌چون کلینی در این باره، تفصیل قایل شده است. او تولد چهار تن از فرزندان را _ که عبارت‌اند از: قاسم، رقیه، زینب و ام کلثوم _ پیش از بعثت دانسته و تولد سه تن را _ که عبارت‌اند از: عبد الله (که همان طیب است)، طاهر و فاطمه _ در اسلام دانسته است.[٣]

روایت فرعی کلینی _ که فاطمه زهرا را تنها فرزند متولد شده در اسلام می‌داند _ ناظر به روایت سعید بن مسیب از امام سجاد٧ است. این راویت را کلینی در جای دیگری به صورت مسند نقل کرده است. بنا بر این روایت، امام سجاد از میان فرزندان خدیجه تنها فاطمه را مولود در اسلام ذکر می‌کند.[٤]

١٠. زمان درگذشت خدیجه و ابو طالب

کلینی درگذشت حضرت خدیجه را پس از بیرون آمدن مسلمانان از شعب ابو طالب و یک سال پیش از هجرت به مدینه نوشته و از سوی دیگر، مرگ ابو طالب را نیز یک سال بعد از درگذشت حضرت خدیجه نوشته است که پس از این دو حادثه رسول خدا چاره ای جز هجرت به مدینه در برابر خود ندید.

چهار سطر آخر گزارش تاریخی باب مولد النبی _ که در باره درگذشت خدیجه، ابوطالب و هجرت پیامبر به مدینه است _ بر گرفته از روایت سعید بن مسیب از امام سجاد٧ است که با اندک تغییراتی در واژه‌ها مورد استفاده کلینی قرار گرفته است. این روایت را کلینی در جای دیگر الکافی با سند آورده است.[٥]

تاریخ‌های ارائه شده کلینی در باره زمان درگذشت خدیجه و ابو طالب با اطلاعات تاریخی سیره‌نویسان همساز نیست. سیره‌نویسان فاصله درگذشت خدیجه و ابوطالب


[١]. منتخب من کتاب ازواج النبی، ص٥.

[٢]. مروج الذهب، ج٢، ص٢٩١.

[٣]. تاریخ الیعقوبی، ج٢، ص٢٠.

[٤]. الکافی، ج١٥، ص٧٥٤.

[٥]. همان.