از روایت‌های دیگر یونس می‌دانسته و از این رو، فراخوان به نقل روایت در مورد عمود نور از یونس می‌دهد. این در حالی است که روایت عمود از جمله روایاتی است که به مرز غلو بسیار نزدیک جلوه می‌کند. با وجود این، حسن بن علی الوشاء بر نقل این روایت و گسترش این حقیقت همراه با اقرار بر صحت آن تأکید دارد. این انگیزه همان دلیلی است که جناب کلینی را به نقل روایت از یونس در الکافی کشانده است؛ زیرا وثوق صدوری روایات عمود بر وثوق سندی آن رجحان دارد و آگاهان به مجموعۀ احادیث عمود نور را از آن سو به پذیرش این روایات می‌خواند. شیخ طوسی، پس از بیان عدم جواز عمل به روایات نقل شده در حال تخلیط و روات متهم و تضعیف شدگان می‌نویسد:

و ان کان هناک ما یعضد روایتهم و یدل علی صحتها وجب العمل به.[١]

از این رو، هر چند از منظر رجالی و سند حدیث، روایات منقول از یونس به جهت
غالی بودن وی تضعیف و مطرود باشند، اما تأیید روایات یونس با روایات صحیح السندی_ دو روایت آن در ابتدای نوشتار مطرح شد_ که از نظر محتوا هم مضمونی و تقارب معنا و مفهوم و حتی الفاظ را دارند،[٢] سبب اطمینان به پذیرش روایات وی در این
مسأله می‌شود.

پس از یونس و محمد بن مروان نام «فضیل بن یسار» با سه روایت، «اسحاق بن عمار» با دو روایت و «منصور بن یونس» با دو روایت در ردیف‌های بعدی جای دارد.

فضیل بن یسار نهدی

وی در رجال نجاشی و طوسی ثقه معرفی شده است[٣]

منصور بن یونس

از منصور بن یونس با عنوان کوفی و ثقه نام برده شده[٤] مرحوم شیخ طوسی وی را واقفی معرفی می‌کنند.[٥] ابن داود وی را واقفی و ثقه می‌داند.[٦]

[١]. همان، ج١٧، ص٢٢١.

[٢]. همان، ج٢٠، ص١٩٤.

[٣]. همان، ص١٩٦و١٩٧.

[٤]. رجال‌الکشی، ص٣٦٣، ش٦٧٢.

[٥]. همان.

[٦]. رجال ‌النجاشی، ص٣٩.