قنوت معانی مختلفی دارد؛ از جمله خشوع، بی توجهی، ذكر، طاعت و سكوت، اما معنایی كه این آیه اراده كرده، سكوت است؛ چرا كه قبل از نزول آیه مسلمانان هنگام نماز، سخن می‌گفتند.[٤]

ابن كثیر نوشته است:

احمد بن حنبل از زید بن ارقم روایت کرده است که مردم در زمان پیامبر اكرم٩ هنگام نماز، اگر كاری داشتند، با هم صحبت می‌كردند تا این آیه نازل شد و فرمان سكوت داده شد.[٥]

واحدی در کتاب اسباب نزول چیزی ذكر نكرده است. طبرسی این معنا را به عنوان احتمالی ضعیف آورده است.[٦] در تفسیر العیاشی از امام صادق٧ در باره این آیه نوشته
شده است:

منظور، توجه انسان به نماز و مواظبت به وقت آن است تا چیزی او را از نماز باز ندارد.[٧]

این معنا با توجه به صدر آیه «حافظوا علی الصلوات...» تأیید می‌شود.

* بررسی برخی از آیات که روایات سبب نزول مانع فهم صحیح و دلالت آن شده یا معنای آیه را محدود کرده است:

رشید رضا می‌نویسد:

روایات اسباب نزول در برخی موارد، سبب مخفی ماندن معنای واقعی آیه یا حیرت و درماندگی در فهم آیه می‌شود؛ زیرا عطف توجه به سبب نزول گاه باعث می‌شود مفسر به خود آیه نیندیشد و تنها از دریچه سبب نزول به آیه و

[١]. اسباب النزول، ص٤.

[٢]. التفسیر المنیر، ج١، ص١٨- ١٩.

[٣]. اسباب النزول و اثرها فی بیان النصوص، ص٣.

[٤]. ر.ک: «گزارش آماری اسباب نزول»، ص٢٤٤-٢٤٦.

[٥]. مجاز القرآن، ج٢، ص٣١٤.

[٦]. قرآن در اسلام، ص١٠٦.

[٧]. المیزان، ج٤، ص٢١٢.