١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٤١ - آموزۀ بداء و علم الهیرضا برنجکار

 

نوری که كمك به چشم دل و بصیرت می‌كند؛ برای مثال‌های قرآنی نور معقول می‌توان به این آیات اشاره کرد: «قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللهِ‌ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبِینٌ‌»[١] و «أَ فَمَنْ شَرَحَ اللهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلی‌ نُورٍ مِنْ رَبِّهِ»[٢] و «نُورٌ عَلی‌ نُورٍ یَهْدِی اللهُ‌ لِنُورِهِ‌ مَنْ یَشاءُ».[٣]

کاربردهای واژۀ عمود نور

کاربرد عمود نور را در روایات، به دو دسته می‌توان تقسیم نمود:

دسته اول، روایاتی که محور مشترکی برای آنها نمی‌توان جست و واژه «عمود نور» را
در مسائل گوناگون و متنوع مورد استفاده قرار داده‌اند؛ به عنوان نمونه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

١. مسأله حوادث مربوط به خلقت ابراهیم و نمایش عمودی از نور در وسط زمین تا اطراف آسمان که نور پیامبر اکرم٦ دانسته شده است.[٤]

٢. در علل الشرایع روایتی ذکر شده که واژه عمود نور در باره خلقت جسمانی و صورت پیامبر و اهل بیت: به کار رفته است. در این روایت بیان شده که خلقت صورت‌های ایشان قبل از دنیا به گونه عمود نور بوده است:

حَتَّی إِذَا أَرَادَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ یَخْلُقَ صُوَرَنَا صَیَّرَنَا عَمُودَ نُورٍ، ثُمَّ قَذَفَنَا فِی صُلْبِ آدَمَ؛

تا این كه حقّ تعالی اراده كرد صورت ما را بیافریند، لذا ما را عمودی از نور نمود و در صلب جناب آدم قرار داد.

و پس از آن، این نور تا صلب عبد المطلب منتقل می‌شود تا این در آن جا دو نیم می‌شود؛ نیمی در عبدالله و نیمی در ابی طالب قرارمی گیرد. این روایت، در ادامه، به انتقال این نور در هر امامی از ائمه تا قیامت می‌پردازد.[٥] مرحوم علامه مجلسی در مرآة العقول به تبیین روایت پرداخته است.[٦]

٣. در روایتی در احوال قیامت و بهشت به مسأله عمود نور _ که در دستان فرشتگان است_ اشاره شده است:

بِیَدِ كُلِّ مَلَكٍ عَمُودٌ مِنْ‌ نُورٍ حَتَّی یَدْخُلَ الْجَنَّةَ.[٧]


[١]. همان، ج ٢٥، ص ١١٥.

[٢]. همان، ج ٢٦، ص ١٣٢.

[٣]. ترجمه مفردات راغب، ج‌٢، ص٦٤٧؛ کتاب العین، ج‌٢، ص٥٨.

[٤]. النهایة فی غریب الحدیث و الاثر، ج‌٣، ص٢٩٧.

[٥]. لسان العرب، ج‌٥، ص٢٤٢.

[٦]. ر.ک: کتاب العین، ج‌٨، ص:٢٧٦؛ ترجمه مفردات راغب، ج‌٤، ص٤٠٧-٤٠٦.

[٧]. سوره مائده، آیه ١٥.