مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٦١ - آینده جامعه ها

تحقیقاً دینی را که برای آنها پسندیده است مستقر خواهد ساخت و مسلّماً به آنها پس از یک دوره بیم و ناامنی امنیت خواهد بخشید (دشمنان را نابود خواهد ساخت) که دیگر تنها مرا پرستش کنند و چیزی را شریک من (طاعت اجباری) قرار ندهند.» [١] و همچنین آنجا که میفرماید: أَنَّ الْأَرْضَ یرِثُها عِبادِی الصَّالِحُونَ [٢] همانا بندگان صالح و شایسته من وارث زمین خواهند شد.

هم در آن کتاب تحت عنوان «مرز کشور اسلامی عقیده است نه حدود جغرافیایی یا قراردادی» میگوید:

اسلام اصل انشعابات قومی را از این که در تکوین «مجتمع» نقش مؤثر داشته باشد ملغی ساخت. عامل اصلی این انشعابات دو چیز است: یکی زندگی ابتدایی قبیلهای که بر اساس رابطه نسلی است و دیگر اختلاف منطقه جغرافیایی. اینها عاملهای اصلی انشعاب نوع انسانی به ملیتها و قبیلهها و منشأ اختلاف زبانها و رنگهاست. همین دو عامل در مرحله بعد سبب شدهاند که هر قومی سرزمینی را به خود اختصاص دهند و نام میهن روی آن نهند و به دفاع از آن برخیزند.

این جهت اگرچه چیزی است که طبیعت، انسان را به سوی آن سوق داده است اما در آن، چیزی وجود دارد که بر ضد مقتضای فطرت انسانی است که ایجاب میکند نوع انسان به صورت یک «کل» و یک «واحد» زیست نماید. قانون طبیعت بر اساس گردآوری پراکندهها و یگانه ساختن چندگانههاست و به این وسیله طبیعت به غایات خود نائل میگردد، و این امری است مشهود از حال طبیعت که چگونه ماده اصلی به صورت عناصر و سپس ... و سپس به صورت گیاه و سپس حیوان و سپس انسان درمیآید.

انشعابات میهنی و قبیلهای ضمن اینکه افراد یک میهن یا یک قبیله را در