مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٣٦ - استدلالهای قرآن

ما چه میدانیم، شاید همه منظومه خورشیدی ما و همه ستارگان و کهکشانها و هر چه ما آن را به نام نظام طبیعت میشناسیم تابع یک نظام کلیتر باشد و همه میلیونها و میلیاردها سالی که از جریان طبیعت سراغ داریم به منزله قسمتی از یک فصل و یا به منزله یک روز از یک فصل از یک گردش کلیتر باشد و این فصل که فعلًا فصل حیات و زندگی است تبدیل به فصلی دیگر خواهد شد که فصل خاموشی و افسردگی است و باز آن نظام کلیتر که همه منظومه شمسی ما و ستارگان و کهکشانها جزئی از آن است حیات و زندگی را به شکلی دیگر از سر خواهد گرفت.

پیامبران از خرابی و خاموشی همه جانبه جهان و سپس زندگی جدید و حشر مردگان زمین در یک نظام جدید، ما را از جانب خدا آگاه ساختهاند و ما که به دلایلی متعدد صدق گفتار آنها را دانستهایم، به آنچه آنها گفتهاند، از آن جمله تجدید حیات کلی جهان پس از یک دوره خاموشی، ایمان و اعتراف داریم.

قرآن از آن جهت نظام موت و حیات روی زمین را مثال میآورد که ما آن را به عنوان نمونه کوچکی از یک حیات کلیتر بشناسیم و در کار قیامت استبعاد نکنیم و آن را خارج از مجموعه نظامات و سنن آفرینش ندانیم.

قرآن کریم میگوید قیامت تجدید حیات است و تجدید حیاتْ چیزی است که نمونه کوچک آن را در روی زمین میبینیم. در حدیث است که پیغمبر اکرم فرمود:

اذا رَأیتُمُ الرَّبیعَ فَأکثِروا ذِکرَ النُّشورِ.

هر وقت بهار را دیدید بسیار از قیامت یاد کنید.

یعنی بهار، مثالی و الگویی از قیامت است. مولوی میگوید: