مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٧ - ج نظریه رئالیستی

بیعدالتیها. فرد و جامعه تا به یگانگی نرسد به سعادت نائل نمیگردد و جز در پرتو حقپرستی به یگانگی نمیرسد. قرآن کریم در سوره مبارکه زمر آیه ٢٩ تفرّق و تشتّت شخصیت انسان و سرگردانی او و بیجهتی او را در نظام شرک و متقابلًا یگانگی و به وحدت رسیدن و یک جهت شدن و در مسیر تکامل واقع شدن او را در نظام توحیدی چنین بیان میکند:

ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلًا فِیهِ شُرَکاءُ مُتَشاکسُونَ وَ رَجُلًا سَلَماً لِرَجُلٍ هَلْ یسْتَوِیانِ مَثَلًا.

خدا مَثَلی میآورد، مَثَل مردی که بنده چند فرد بدخوی ناسازگار است (که هرکدام با خشونت و بدخویی او را به سویی فرمان میدهند) و مردی دیگر که تسلیم یک فرد است؛ آیا ایندو مانند یکدیگرند؟

انسان در نظام شرک هر لحظه به سویی و به جانب قطبی کشیده میشود، خسی است بر دریا، موجها هر لحظه او را در جهتی با خود میبرند؛ اما در نظام توحیدی مانند یک کشتی مجهز به دستگاههای راهنمایی است، در یک حرکت منظم و هماهنگ تحت فرمان مقامی خیرخواه.