نامه ها و برنامه ها - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٧٢ - بسم الله خير الاسماء

نرساند . باز با اين همه خرسندم كه آمر و ناهى ديگرى است و اين بنده راوى است . اين قدر بدان كه در اين نشأه هر چه بمانى نسبت به سراى ابدى كه در پيش دارى آنى است بلكه كمتر از آن است . عاقل را اشاره كافى است .

كلمه طيبه( لا اله الا الله) بهترين اذكار است و فضيلت آن بيشمار و روايات اهل عصمت عليهم السلام در اين باره بسيار . اهل الله در شرح آن رساله ها نوشته اند , و اين بنده در بيان آن به نقل اين كريمه تبرك مى جويد : الم تر كيف ضرب الله مثلا كلمة طيبة كشجرة طيبة أصلها ثابت و فرعها فى السماء تؤتى أكلها كل حين باذن ربها ][١]]

برادرم اگر درد دارى يكى از نامهاى شريف خداوند طبيب است . به قول خواجه حافظ رحمة الله عليه :

عاشق كه شد كه يار به حالش نظر نكرد *** اى خواجه درد نيست وگرنه طبيب هست

جناب دوست جواد است و گدا مى خواهد كه گدا آيينه جود حق است , گدائى كن تا محتاج خلق نشوى .

من گدا و تمناى وصل او هيهات *** مگر به خواب ببينم جمال و منظر دوست

برادرم به فكر خود باش و از خويشتن غافل مباش . و همواره كشيك نفس بكش و كشيك نفس كشيدن كشكى نيست , از خداوند توفيق بخواه . با ابناى روزگار بساز و مرد تحمل باش و به مثل معروف كه چه خوش مثلى است( : آسيا باش درشت بستان و نرم باز ده) . مرد فكر باش كه فكر لب عبادت است . مناجات و راز و نياز با دوست را قطع مكن قل ما يعبؤا بكم ربكم لو لا دعاءكم ][٢]]

خلوت شب را از دست مده . و به حقيقت بگو الهى آمدم تا كام روا گردى . سخن و خوراك و خواب بايد به قدر ضرورت باشد( كلوا و اشربوا و لا تسرفوا) . با