نامه ها و برنامه ها - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٢٧٥

( از كوزه همان برون تراود كه در اوست) ,

پس نمازگزار راستين , پنهان و آشكار او , درون و بيرون او , دست و دهن او , انديشه ها و پيشه هاى او , خواسته ها و كار و كوشش او همه پاك اند .

نمازگزار از هر سو رو برمى گرداند و رو به سوى خانه خدا مى كند تا به همين سان جان او نيز مانند تنش يكسويى شود كه تنها رو به سوى خداى يكتا آورد .

در آغاز نماز به ستايش و نيايش مى ايستد و سوره گرامى حمد را مى خواند كه پارسى آن بدين گونه است :

( به نام خداى بخشاينده مهربان ,

ستايش از آن پروردگار جهانيان بخشاينده مهربان خداوند روز پاداش است , تنها تو را مى پرستيم و تنها از تو يارى مى جوييم , ما را به راه راست راهنمايى بفرما , راه كسانى كه بر آنان نيكويى كرده اى , نه خشم گرفتگان و گمراهان) .

و در انجام نماز با سه سلام , درود و نويد و بخشايش خداى را به پيامبر گرامى و همه بندگان خوب و شايسته و به همه فرشتگان و فرستادگان و خوبان خدا مى فرستد .

دستوراتى كه در نماز بايد بجا آورده شود و گفته شود , بندبند آن همه آموزنده است , و هر بند آن راه و رشته اى در خداشناسى است , و آيين و روش آموزش زندگى و بندگى است كه اگر سخن به ميان آيد و گسترش يابد چند دفتر بزرگ نبشته آيد .

اكنون درباره نماز به همين اندازه بسنده مى كنيم , و در پايان گوييم :

درود خداى بخشاينده مهربان بر نمازگزاران راستين بادا , و به حق( طه) أنس ( آنسه) ام با خدايش روز افزون بادا تا( عارفه) بالله , و( و الهه) فى الله شود , و مانند ابوالحكماء( ادريس) پيامبر خدا كه او را اخنوخ و هرمس و ارميس و الياس