يعنى كسى در ماتم سالار شهيدان امام حسين عليه السلام بيتى سرود , پس گريست ( اگر فعل( بكى) از تبكيه باشد بدين معنى است كه ديگران را به گريستن برانگيخت ) , و يا خود را به گريه زد , مر او را بهشت است .

ثقه جليل ريان بن شيب گفت :

در روز اول محرم بر امام ابى الحسن رضا عليه السلام وارد شدم , به من فرمود : اى پسر شيب آيا روزه دارى ؟

گفتم : نه .

گفت : اين روز روزى است كه زكرياى پيامبر در آن پروردگار خود را خواند و گفت : رب هب لى من لدنك ذرية طيبة انك سميع الدعاء ][١]]

يعنى اى پروردگار من مرا از نزد خويش ذريتى پاك ببخش همانا كه تو دعا را شنونده اى , پس خداى تعالى دعاى او و را مستجاب كرد , و ملائكه را فرمود تا زكريا را در حالتى كه وى در محراب ايستاده بود و نماز مى گذارد ندا كردند كه خداوند ترا به يحيى مژده مى دهد .

پس هركس اين روز را روزه بدارد و خداى تعالى را بخواند خداى تعالى او را اجابت كند چنان كه زكريا را . آنگاه گفت اى پسر شبيب محرم آن ماه است كه مردم جاهليت درگذشته حرمت آن ماه را نگاه مى داشتند , أما اين امت نه حرمت ماه را شناختند و نه حرمت پيمبر خود را . و در اين ماه ذريه او را كشتند , و زنان او را اسير كردند , و اثاث او را به تاراج بردند , خداوند هرگز آنان را نيامرزد .

اى پسر شبيب اگر براى چيزى گريه خواهى كرد براى حسين بن على بن ابى طالب گريه كن , براى آن كه او را مانند گوسفند ذبح كردند , و هيجده مرد از خاندان او با او كشته شدند كه روى زمين مانند آنها نبود .

اى پسر شبيب اگر خوشحال مى كند ترا كه در درجات بلند بهشت با ما باشى براى اندوه ما اندوهناك باش و از فرح ما شادمان .

[١]سوره آل عمران , آيه ٣٩ .