محدث , شاعر مفلق , سيد العلماء الربيين مرحوم حاج ميرزا على قاضى طباطبائى تبريزى متولد سال هزار و دويست و هشتاد و پنج هجرى قمرى و متوفاى سال هزار و سيصد و شصت و شش هجرى قمرى كه در معارف الهيه و فقه حديث و اخلاق استاد اين ناچيز مى باشد رفع الله درجاته السامية و أفاض علينا من بركاته . سيد بزرگوار صاحب ترجمه در سال هزار و سيصد و سى هجرى قمرى در عتبه مقدس نجف زندگى مستعار را بدرود گفت و روان پاكش به عالم بالا پرواز كرد . رحمة الله عليه

مرحوم شيخ اصلا اصفهانى بوده ولى دفتر عمر را در عتبات عاليه ورق زده پس از تمهيد مقدمات علوم در حكمت به درس حكيم متأله مرحوم شيخ محمد باقر اصطهباناتى رحمة الله عليه حضور يافته و در اصول و فقه به حوزه درس مرحوم آخوند ملا كاظم خراسانى قدس سره ملحق شده و سيزده سال به استفاده از آن جناب پرداخت و تكميل يافت و در مرحله تهذيب نفس و تصفيه باطن با مرحوم خلد آشيان عالم نحرير فخر المجتهدين و سند العارفين حاج ميرزا جواد آقا ملك تبريزى نزيل قم كه از اكابر تلامذه و تربيت يافتگان مرحوم آخوند ملا حسينقلى همدانى بود رابطه و مكاتبه داشته .

مرحوم شيخ مردى جامع ميان علم و عمل و رابط ميان تقوى و ذوق داراى طبعى سيال و لهجه اى شيرين , ديوان اشعار وى معروف است و در فنون مختلفه شعر از قصيده و مديحه و غزل و رباعى و علمى اشعارى زياد سروده و در فقه و اصول و حكمت و عرفان مؤلفات زياد دارد كه غالب آنها مثل ضروريات يومى و حياتى دست به دست مى گردد . سيمائى داشت متواضع و زبانى خاموش و صورتى وارفته و غالبا غرق فكر و به خود مشغول بوده . زندگانى ساده داشت تا در سال هزار و سيصد و شصت و يك هجرى قمرى فجأة در خواب درگذشت و به جهان جاودانى شتافت .

بسم الله الرحمن الرحيم

سئوال : شيخ عطار در منطق الطير فرمايد :