و الحق قصيده غرائى است و دستورالعملى جامع مشتمل بر ٦٩ بيت كه هر يك چون آب زلال است و يا سحر حلال . هركس شنيد گفتا لله در قائل . مى فرمود خانه ما در هر شهرى ساخته است و آن عبارت از مدرسه است . خداى متعال درجاتش را عالى كند خيلى با مدرسه و طلاب خوش بود و انس داشت .

و در مدرسه بر طلاب آشنا وارد مى شود و در اولين مرحله امكان عنان سخن را در دست مى گرفت و حضار را نصيحت مى كرد , بسيار بى قيد بود . روزى در خدمت جناب استاد بزرگوار حضرت آية الله علامه طباطبائى صاحب تفسير قيم الميزان( أبقاه الله لاهل الايقان) بودم فرمودند :

مرحوم قمشه اى بسيار بى قيد بودند , وقتى در مشهد رضوى عليه السلام در محفل مذاكره و مباحثه ما با كلاه شب خوابى آمد مردم پنداشتند كه او يك فرد عادى است .

مرحوم آقاى الهى قمشه اى كسى را نكوهش نكرده و كسى را جز پيغمبر و آل پيغمبر و اساتيدش را نستوده و گاهى بعضى از بزرگان علماء را نام برده است .

جناب علامه طباطبائى فرمودند كه فلانى ( يكى از فضلاى تهران را نام برد ) از من استاد طلبيد , بدو گفتم آقاى الهى قمشه اى كه او غير از اين ظاهر است .

احوال پرسى مرحوم الهى اين بود : حال سركار خوش است . و گاهى مى فرمود : حال شريف خوش است .

وقتى در تهران به بنده فرمودند : حاضريد به عيادت آقاى آملى برويم ( در اين وقت مرحوم آية الله حاج شيخ محمد تقى آملى قدس سره الشريف سخت بيمار بودند و به كسالت قلبى دچار بودند كه از حركت كردن و برخاستن و نشستن ممنوع بودند ) گفتم از جان و دل افتخار دارم كه در خدمت شما باشم . در موعد معين و ساعت مقرر به حضورش تشرف حاصل كردم با هم به عيادت مرحوم آية الله آملى رفتيم اين بنده سبقت گرفت و در زد كسى گفت كيه ؟ بنده به عادت زبان رائج گفتم آقا تشريف ندارند . مرحوم آقاى قمشه اى فرمودند چرا جانب نفى را گرفته اى ؟ و