انتظار بشر از دين - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٦٤ - اصول و ضوابط كار

جايگاه کارگر در اسلام

يکي از اصلي ترين اصول اقتصاد، وجود نيروي انساني کارآمد و ممتاز است؛ عنصري که وجود او گردونه اقتصاد را در مسير ساز و برگ نظام معيشتي حرکت مي دهد و از ارکان مهم استقلال هر ملتي به شمار مي آيد؛ ليکن اين تنها ناحيه فرعي و نازل وجود کارگر است. کارگر از نگاه اسلام، انسان شريفي است که جنبه سعي و تلاش او ضمن به بار نشاندن ساختار اقتصادي و تامين معيشت بشري، زمينه اي رسا و پويا براي ارتقا به مراحل برتر و تحصيل کرامت انساني است؛ اين همان حصّه اصيل و عمده وجود کارگر است.

مظاهر آفرينش خدا

جهان و پديده هاي موجود در آن، جلوه هايي از فعل خداي سبحان است؛ خداي تعالي مبدأ هر کاري در عالم است و هيچ حرکتي بدون اراده وي تحقق نمي يابد. او نيز کار مي کند و همواره لباس وجود را بر پيکر اشيا مي پوشاند و تدبير خود را نسبت به آن ها استمرار مي بخشد.

کارگران، مظهر خلاقيت و آفرينش خدايند و از نيروهاي سودمند در حيات و سعادت جامعه به شمار مي آيند. چرخ عظيم اقتصاد جوامع، با دست تواناي کارگر در حرکت و چرخش است و حيات ملّت ها مرهون کار و کارگر است.

اصل استخدام متقابل

وجود استعدادهاي متفاوت و همّت هاي گوناگون و سليقه هاي مختلف که موجب پديد آمدن شغل هاي متنوّع مي شود، براساس حکمت الهي و لازمه خلقت و ضرورت ادامه حيات جوامع بشري است. از اين رو، خداوند در قرآن مي فرمايد: نحن قسمنا بينهم معيشتهم و رفعنا بعضهم فوق بعضٍ درجاتٍ ليتّخذ بعضهم بعضاً