حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ٨٠ - پيوند با قرآن در سفر حج

آنان فقر مي بارد. اختلاف بين آنان بيداد مي كند و همه طوايف مسلمانان زير بار زنجير سنگين استعمارگران دست و پا مي زنند و در تمام شؤون زندگي دست نياز و گدايي به طرف بيگانگان دراز كرده اند.

اما در صدر اسلام، آن لحظه پرشكوهي كه اولين آيه قرآن مجيد در حريم مقدس كعبه در كنار غار حرا بر پيامبر  (صلّي الله عليه وآله) نازل شد، مردم در تمام زواياي زندگي دچار فساد و گرفتار شيطنت بودند.

انحراف در تصور مسئله حيات، سستي عقيده و ايمان، كژي خلق، بي نظمي در شؤون زندگي، فسق در عمل، آلودگي در مسائل نفسي، گسيختگي نظام اجتماعي و خانوادگي، گريبانگير مردم زمان بود.

متلاشي بودن نظام اخلاق، ظلم و بيدادگري، قتل و غارت و تجاوز، به اسارت كشيدن انسان ها براي اشباع تمايلات حيواني، روي گرداني از علم و دانش، دورويي و نفاق، بي عفتي و دزدي، قماربازي و شراب خواري، مسائلي بودند كه انسان با آن ها روبرو بود.

در اين ميان ملت عرب از هر ملتي فاسدتر و در برنامه هاي زندگي از همه رسواتر و روزگارشان از همه جوامع تيره تر بود.

در ميان تمام مناطق عرب نشين، مردم مكه از همه فاسدتر و در تيره بختي از همه بيچاره تر بودند.

ولي قرآن مجيد به تدريج تمام اين مفاسد را معالجه كرد و از مردم تيره بخت زمان نزول وحي، مردمي سعادتمند، عالم، بزرگوار و در يك كلمه شجره طيبه ساخت. مردم تيره روزگار غفلت زده جاهل، با روي آوردن به قرآن و عمل به اين كتاب به جايي رسيدند كه بزرگ ترين قدرت را در جهان آن روز تشكيل دادند و در تمام جهان نداي علم و فضيلت سر