حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ٦٤ - نشانه هاي روشن كعبه

اي خوشا دل كاندر او از عشق تو جاني بود *** شادمان جاني كه او را چون تو جاناني بود

خُرّم آن خانه كه باشد چون تو مهماني در او *** مقبل آن كشور كه او را چون تو سلطاني بود

زنده چون باشد دلي كز عشقِ تو بويي نيافت *** كي بميرد عاشقي كو را چو تو جاني بود؟

هر كه رويت ديد و دل را در سر زلفت نبست *** در حقيقت آدمي نبود، كه حيواني بود

در همه عمر ار بر آرم بي غم تو يك نفس *** زان نفس بر جان من هر لحظه تاواني بود

آفتاب رويِ تو گر بر جهان تابد دمي *** در جهان هر ذره اي خورشيد تاباني بود

آتش رخسار خوبت گر بسوزاند مرا *** اندر آن آتش مرا هر سو گلستاني بود

روزي آخر از وصالِ تو به كام دل رسم ^^^ اين شبِ هجرِ تو را گر هيچ پاياني بود[١]

نشانه هاي روشن كعبه

در كعبه نشانه هاي روشني از خداوند قرار دارد، مقام ابراهيم
آنجاست، آن كس كه خود را بدان جايگاه برساند در حريم امن قرار

[١] ديوان اشعار، فخر الدين عراقي.