حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ١٩٧ - هفت شوط، هفت برنامه

ندارد و اين طواف او را به جايي نمي رساند.

اميرالمؤمنين  (عليه السلام) در «نهج البلاغه» مي فرمايد :

فَالْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسانِهِ وَيَدِهِ[١].

پس مسلمان واقعي كسي است كه تمام مسلمانان از زبان و دست او در امان باشند.

و نظير اين روايت در جوامع حديث هم چون « الكافي » از پيامبر عزيز اسلام  (صلّي الله عليه وآله) نقل شده است.

٣ ـ در دور سوم طواف حج تمتع، خويشتن را از تجاوزات شكم آزاد كرده و براي ابد خود را گرسنه طعام معنوي كند و از دنيا و خوراك و پوشاك آن به اندازه لازم قناعت كند.

٤ ـ در طواف چهارم به آزادي در شهوت و به خصوص غريزه جنسي خاتمه دهد و آن را به قيد عفت مقيد كند كه شهوت، ديو خطرناكي است كه در صورت غلبه بر انسان، عاقبتي جز سخط حق و عذاب آخرت براي انسان باقي نخواهد گذاشت.

٥ ـ در طواف پنجم، زنجير گناه از دو پاي خويش باز كند و از برداشتن قدم عصيان خود را آزاد نمايد. تصميم بگيرد تا زنده است با قدم هايي كه در مطاف كعبه قرار داده، به جايي كه رضاي دوست در آن نيست، نرود.

٦ ـ در طواف ششم بايد قلب، اين حرم مقدس حضرت دوست را از گرايش هاي باطل آزاد كند و هر چه بيگانه در آن جا خوش كرده، از آن

[١] نهج البلاغه : خطبه ١٦٧ ; بحار الأنوار : ٣٢/٤٠، باب ١، حديث ٢٦.