حج در آینه عرفان - حسین انصاریان - الصفحة ١١٣ - حج و جهاد رهبانيت در اسلام

رباني، حج خانه حق و جهاد است.

آري، براي سير در هر دو مسئله بايد از ديار و شهر و خانه و زن و فرزند دور شد و مدتي از آنان عزلت گزيد و بايد در هر دو سفر چشم
از زينت و زيور دنيا و آرايش مادي پوشيد، در صورت سير در اين
دو سفر است كه انسان عادي تبديل به سلمان، مقداد، عمار، بلال،
ميثم، حجر بن عدي و... شخصيت هاي ديگر مي شود كه هم خود به منافع
عالي معنوي مي رسند و هم ديگران را به عالي ترين منافع معنوي مي رساند.

خداي مهربان به جاي رهبانيت و انزوا، جهاد در راهش و حج خانه اش را براي ملت اسلام قرار داد، تا از مسير صحيح و قانوني به حريم روحانيت الهي راه يابند.

پروردگار متعال خانه خود را مقصد بندگان ساخت و اطراف آن را حرم قرار داد و موقعيت آن را بزرگ شمرد، عرفات را ميدان حرم خود ساخت و چنان در احترام آن خانه و اطرافش سفارش كرد كه كسي نتواند در آنجا صيد كند و از آن سرزمين پاك حتي يك گياه بيرون آورد و بسياري از برنامه هاي ديگر را از همگان منع كرد تا در اين رياضت به آدمي، درس نظم و خويشتن داري آموزد، كه زندگي متكي بر نظم سرشار از منافع مادي و معنوي است.

آن كس كه به قصد خانه خدا حركت مي كند ; چنان است كه به آهنگ زيارت خدا مي رود و زيارت دوست لذتي دارد كه اگر كسي در عالم قلب و در دنياي معني به اين زيارت نائل گردد، آن چنان مست باده ديدار مي شود كه تا ابد از آن مستي بيرون نيايد.