من هم ابتدائاً اظهار خرسندى و خوشحالى مى‌كنم از اينكه در جمع شما سروران گرامى و گرانقدر هستم و فرصتى دست داد كه در زمينه يكى از مسائل و موضوعات بسيار مهم در حوزه فقه و فقه سياسى صحبت كنيم.

همچنين از حجت الاسلام والمسلمين جناب آقاى دكتر شريعتى هم تشكر مى‌كنم و پيشاپيش عذرخواهى مى‌كنم از اينكه به خودم اجازه دادم كه وارد بحث ايشان بشوم.

جناب آقاى شريعتى از پيشكسوتان فقه سياسى و از دوستان ما هستند كه در حوزه فقه سياسى قلم زده‌اند و تحقيقات ارزنده‌اى دارند و يكى از تحقيقات ارزنده‌شان كه در واقع بحث امروز هم ناظر به آن است كتاب قواعد فقه سياسى است كه امروز بيشتر بحثشان را پيرامون اين كتاب مطرح كرده اند، خود كتاب هم يك كتاب بسيار ارزشمندى است كه جنبه ابداعى آن بسيار زياد است و در واقع مى‌شود گفت كه اولين كتابى است كه به نام قواعد فقه سياسى منتشر شده و تتبع خيلى خوب و نظم خيلى خوبى بر اين كتاب حاكم است و چون الآن بحث ما بحث كتاب نيست، من ديگر خيلى وارد