دو چيز بر مى‌گردد، مى‌گويد خوب اين يك وجود واحد است تو قبول كردى، قبول هم كردى كه اينها دو تا مفهوم هستند و منطبق بر اين هستند و قبول هم كردى كه اين مفاهيم از مقوله اعراض هستند و قبول هم كرديد كه اعراض ماهيات هستند و هر ماهيتى يك وجود مى‌خواهد براى خودش، پس بايد بپذيريم كه اينجا دو تا وجود داريم. اينجا دو تا وجود داريم به دقت عقلى دو وجود است، نگاه عرفى شما آن را يك چيز مى‌بيند. چون داريد مى‌پذيريد با اين بيانى كه دارند مى‌گويند اينجا دو چيز است ...

آقاى قائنى‌

و لذا عرض كردم كه خودمان را هالو فرض مى‌كنيم.

آقاى نجفى‌

آن حرفى كه رد ... همان حرفى كه امام و ديگران آمده‌اند جواب داده‌اند يا عده‌اى مثل حاج شيخ حسين كمپانى اينها همه انتزاعى هستند ماهيات نيستند، نسبت اينها با ان نسبت كلى طبيعى فرد نيست كه بخواهيم يا اينطور جواب مى‌دهيم.

يك مطلب ديگر اين كه اين مجمع هم محبوب باشد و هم مبغوض باشد، اين كه مقبول است! محبوبيت و مبغوضيت ناشى از مصلحت است، حاصله و مقصوده خالصه است اينجا را داريم بحث مى‌كنيم، نه مطلق محبوبيت و مبغوضيت! يعنى بعد از كسر و انكسار شما اينجا يا مصلحت خالصه داريد يا