ديده مى‌شود كه ايشان احكام اصولى را از اخبار و روايات استفاده مى‌كند. اين تأثير كاملًا در بعد از ايشان هم هست ومرحوم آقاى داماد در كتاب المعاد در مباحث اصوليشان دويست و بيست حديث ذكر كرده و به مناسبت در مباحث اصولى از آن ها استفاده نموده است. اين روشى است كه آقاى بروجردى در قم شروع كردند تا ما از روايات در علم اصول بيگانه نشويم.

كار ديگر ايشان مسئله طرح شهرت اصول متلقات است؛ اصول متلقات به نام آيت الله بروجردى ثبت شده است كه همان دكترين در سيستم هاى حقوقى امروزى است. در سيستمهاى حقوقى به دكترين هاى حقوقى خيلى توجه مى‌شود مثلًا مى‌گويند فلان سيستم دكترين هاى حقوقى جا افتاده بيشترى دارد. مرحوم آقاى بروجردى اسم اينها را اصول متلقات گذاشته، يعنى گاهى اوقات چيزهايى را كه قدماى اصحاب تلقى به قبول كرده‌اند (كه مقارن عصر ائمه بودند) كاربردش بيشتر از روايات ارزش دارد چون آنها نزديك به زمان ائمه بوده‌اند.

مطلب ديگر، تقسيم جالبى است كه ايشان در فقه دارند؛ فقه متلقات، فقه توضيحى، فقه تفريعى، فقه مقارن و مسائل خلاف. تا قبل از آيت الله بروجردى در قم فقه تطبيقى مطرح نبوده است، اولين كسى كه توجه به اين مسئله كرده چه در اصول و

چه در فقه تطبيقى مرحوم آيت الله بروجردى است. مرحوم‌