بحث ما اين است كه از اين قواعدى كه جنبه‌رايجش غير سياسى است بايد تلاش شود كه استفاده سياسى هم بشود. البته از بعضى قواعد نمى‌شود استفاده سياسى نمود مثل قواعدى كه در رابطه با عبادات است، اما خيلى از قواعد هستند كه مى‌شود جنبه سياسى به آن داد، ولى ما وارد نكرديم. من دو مورد را در سخنان امام خمينى (ره) عرض مى‌كنم. مثلًا قاعده‌الزام در ارتباط دولت اسلامى با اهل سنت و يا دولت اسلامى با غير مسلمانها شكل مى‌گيرد، اما امام يك جمله‌اى خطاب به شاه فرمود: «ما از طريق همان قاعده الزام با ايشان (شاه) صحبت مى‌كنيم. شما اين را قبول داريد، ملزم هستيد، قانون شماست، طبق آن قانون عمل كن. همان قانونى كه خودت گفتى من به آن پايبند هستم به همان قانون عمل كن» اين همان قاعده الزام است يعنى استفاده سياسى از يك قاعده‌اى كه ممكن است غير سياسى هم باشد. يا مثلًا جمله ديگرى از امام بر اساس همين قاعده است كه: «تبليغات بر ضد ما بر خلاف قراردادهاى بين‌المللى است (خطاب به كشورهاى غير مسلمان) شما قواعد بين‌المللى را قبول داريد پس تبليغات عليه ما طبق نظر خودتان اشتباه است». يا قواعد ديگرى كه مى‌شود از آنها استفاده‌