كنيد دليل نماز هم دلالت دارد بر حيث نماز و هم دلالت دارد بر اينكه بودن در آنجا مباح است، اين يك حيثيت زايد است، قدر متيقن حيثيت اول است و اين قدر متيقن كه مى خواهيم بگوييم حيثيت اول است ديگران مى گويند قدر متيقن در مقام تخاطب مانع از اطلاق نيست اين قدر متيقن مانع از اطلاق است همه هم مى گويند مانع از اطلاق است حتى غير آخوند كه قدر متيقنى در مقام تخاطب نيستند قبول دارند مانع از اطلاق است چرا فرقش با آنچه مورد كلام مرحوم آخوند بوده چيست؟ فرقش اين است در اين مورد اين قدر متيقن بودن معنايش اين است كه اين دليل متكّفل از اين حيث و از اين جهت هست و چون متكفل از اين جهت هست اطلاق هم دارد و لذا امر به صلات اقتضا مى كند از حيث نماز بودن هيچ محذورى جز آن محاذيرى كه گفته شد، محذور نماز با لباس از پوست حرام گوشت پشت به قبله، نماز از غير آن جهاتى كه دليل داريم هيچ محذورى نداريم اطلاق نفى خصوصيات ديگر را مى كند و لذا اگر ندانيم كه آيا نماز با پلاستيك لباس هاى پلاستيكى مشروع است يا نه اسلام مى گويد پلاستيكى نبودن شرط نيست آنگونه كه غير مأكول بودن يا مأكول بودن شرط است و يا غير مأكول بودن مانع است از اين حيث در مقام بيان است ولى كلام در اين است كه اين اطلاق از حيثى حتما در مقام بيان هست آيا از حيثيت ديگر هم در مقام بيان هست! تمسك به اطلاق فرع بودن شى در