نشست علمى - مركز فقهى ائمه اطهار(ع) - الصفحة ١١٢
همين الان مخالفت اين خطاب درش معصيت به حساب مى آيد و منشا استحقاق عقوبت است يك دلالت اطلاقى هم حالا بيانات مختلفى كه در جاى خودش مطرح است دلالت بر ترخيص هم دارد، چون اطلاق و دليل معنايش اين است كه اين واجب را در ضمن هر حصهاى شما تطبيق بكنيد مجاز هستيد مجاز هستيد دو مرحله دارد از ناحيه عنوان نماز مجاز هستيد اين يك مرحله است، از ناحيه جهات ديگر و مفاسد ديگر هم مجاز هستيد، اين يك جهت ديگر است اين شد دو جهت چه بگوييم اين ناظر به جهت اول است و چه بگوييم ناظر به هردو جهت است، قدر يقينى اين است كه ناظر به آن جهت اول حتما بايد باشد، براى اينكه هيچ كسى احتمال نمى دهد كه فقط ناظر به آن جهت دوم باشد، يعنى دليل نماز مى خواهد بگويد اين نماز شما ولو از حيث نماز مشكل دارد اما از حيث مفاسد ديگر هيچ مشكلى ندارد، يعنى قدر يقينى از دليل ترخيص در تطبيق مصاديق اين است كه اين مصداق از حيث نماز بودنش با ديگر مصاديق تفاوتى ندارد، اين يك حصص است يك خصوصيت و يك جهت، جهت ديگر اين كه علاوه بر اينكه از حيث نماز بودن با حِصَص ديگر نماز و نماز در مكان مباح تفاوت ندارد، نسبت به مفاسد اجنبيه نماز هم مشكلى در اين مورد نداريد و رخصت بالفعل داريد يعنى اين كه هم نماز بودنش رخصت بالفعل دارد هم مفسدة ديگرى را در بر ندارد و از ساير جهات مباح است؛ فرض