پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧١ - ١- فنّ پيچيده پرواز

صورت مى‌گيرد و پرنده را به هر سو كه قصد كند برد.)

٤- شكل مناسب براى پرواز به طورى كه مقاومت هوا را روى جسم پرنده به حداقل برساند. (اين معنى در پرندگان به وسيله اندام دوكى شكل، كلّه گرد و بيضى شكل، منقار كشيده و تيز تأمين شده، و شكل هواپيماها نيز تقليدى از آن است!)

٥- ابزار همآهنگ با پرواز (اين معنى با پوشش پرها كه به پرندگان اجازه مى‌دهد بر هوا سوار شوند، تخم گذارى به جاى باردار شدن، تا بدن آنها سنگين نگردد، چشم‌هاى تيزبين كه از نقطه دور، هدف يا طعمه يا شكار خود را به خوبى ببيند، و امثال اينها تأمين شده است.)

٦- مدّت‌ها بود كه دانشمندان ملاحظه مى‌كردند كه وجود چرخ‌هاى هواپيما علاوه بر اينكه از سرعت آنها مى‌كاهد؛ خالى از خطراتى در هنگام پرواز نيست. تا اينكه با مشاهده وضع پرندگان كه به هنگام پرواز همينكه از زمين بلند شدند پاى خود را جمع مى‌كنند و كمى قبل از فرود آمدن پاى خود را باز مى‌كنند؛ فهميدند كه بايد از چرخ‌هاى متحرّك استفاده كنند كه پس از اوج گرفتن جمع شود، و كمى قبل از فرود آمدن باز گردد!

اصولًا اگر تعجب نكنيد ساليان درازى است كه دانشمندان روى انواع مختلف پرندگان از نظر چگونگى پرواز، و چگونى فرود آمدن، و طرز بال‌ها و دم‌ها، مطالعه مى‌كنند؛ و انواع مختلفى از هواپيما را به تقليد از انواع مختلف پرندگان ساخته‌اند. (دقت كنيد.)

آيا اصولى كه گفته شد كه هريك براى پرواز ضرورت دارد از طبيعت كور و كر ممكن است؟ آيا اينها دليل بر علم و قدرت بى‌مانند مبدأ آفرينش نيست؟ و آيا جمله‌ ما يُمْسِكُهُنَّ الَّا الرَّحْمنُ‌: «پرندگان را جز خداوند رحمان بر فراز آسمان نگه نمى‌دارد» اشاره لطيف و زيبائى به تمام اين اصول نيست؟ به خصوص اينكه به دنبال آن جمله‌ انَّهُ بِكُّلِ شَى‌ءٍ بَصيرٌ: «او نسبت به هر چيز بينا است» اين معنا را تكميل مى‌كند.