سیری در سیره ائمه اطهار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٢

اهل بیت ، ما ائمه ) حقی داریم بر شما مردم به اینکه ولی امر شما باشیم: « ان لنا حقا بولایة امرکم » . معنایش این است که این حق اصلا مال ما هست و چیزی نیست که مأمون بخواهد به ما واگذار کند . « و لکم علینا من‌ الحق » ( عین عبارت یادم نیست ) [١] و شما در عهده ما حقی دارید . حق‌ شما این است که ما شما را اداره کنیم . و هرگاه شما حق ما را به ما دادید - یعنی هر وقت شما ما را به عنوان خلیفه پذیرفتید - بر ما لازم‌ می‌شود که آن وظیفه خودمان را درباره شما انجام دهیم ، والسلام " . دو کلمه : " ما حقی داریم و آن خلافت است ، شما حقی دارید به عنوان مردمی‌ که خلیفه باید آنها را اداره کند ، شما مردم باید حق ما را به ما بدهید ، و اگر شما حق ما را به ما بدهید ما هم در مقابل شما وظیفه‌ای داریم که‌ باید انجام دهیم ، و وظیفه خودمان را انجام می‌دهیم " . نه تشکری از مأمون و نه حرف دیگری ، و بلکه مضمون بر خلاف روح جلسه و لایتعهدی است .
بعد هم این جریان همین طور ادامه پیدا می‌کند ، حضرت رضا یک ولیعهد به‌ اصطلاح تشریفاتی است که حاضر نیست در کارها مداخله کند و در یک مواردی‌ هم که اجبارا مداخله می‌کند به شکلی مداخله می‌کند که منظور مأمون تأمین‌ نمی‌شود ، مثل همان قضیه نماز عید خواندن که مأمون می‌فرستد نزد حضرت و حضرت می‌گوید : ما با تو قرار داریم که من در هیچ کار مداخله نکنم .
می‌گوید آخر اینکه تو در هیچ کار مداخله نمی‌کنی مردم مرا متهم می‌کنند ، حال این یک کار مانعی ندارد ، حضرت می‌فرماید : اگر بخواهم این کار را بکنم باید به رسم

وجب علینا الحق لکم » ] .