بااین حال، وی آمادگی خود را برای ادامه عملیات اعلام کرد و با بیان اینکه موفقیت فقط درصورت سرعت بخشیدن به ادامه عملیات امکان پذیر است، گفت: «اگر ما می خواهیم در این منطقه عملیات انجام بدهیم باید هرچه سریع تر انجام دهیم. لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) و تیپ٨٤ خرم آباد، لشکر٣١ عاشورا و تیپ٥٥ هوابرد با تمام توان باید پای کار بیایند و اگر نیروی دیگری هم بخواهد تک کند باید هرچه سریع تر وارد عمل شود.» وی سپس حداکثر توان قرارگاه نجف را برای ادامه عملیات، ٢٠ گردان برآورد کرد و افزود: «با ٢٠ گردان خوب می شود، عمل کرد.»

محسن رضایی در پاسخ به همت گفت: «تجربه به ما ثابت کرده است که این مقدار نیرو کم است.»[٢]

پس از بیان این مطالب با پیشنهاد سرهنگ صیاد شیرازی مسئله ادامه دادن یا ادامه ندادن عملیات با ٢٠ گردان، محور گفت وگوی فرماندهان قرار گرفت. سرهنگ موسوی قویدل برای تداوم عملیات در محدوده قرارگاه نجف، وجود حداقل ٣٠ گردان را ضروری دانست.[٣]رحیم صفوی نیز نظر مخالف خود درمورد ادامه عملیات با وضع موجود را این گونه اعلام کرد: «به نظر می رسد برای انجام [ادامه] عملیات در این منطقه باید تجدیدنظر کنیم. به فرض اینکه با ٣٠ الی ٤٠ گردان عمل کنیم، دشمن به اندازه کافی تمرکز نیرو داده و احتیاط هم دارد. ما قادر نیستیم عقبه های دشمن از راه های پشتیبانی و توپخانه اش را تهدید کنیم. ما بعد از چهار روز عملیات، قادر به کشیدن جاده برای تدارک نیروهایمان نشده ایم و به فرض اینکه ارتفاعات را هم بگیریم و تا دشت (غرب و جنوب ارتفاعات) هم جلو برویم طرح ناقص است. اگر در چپ (جنوب) بجلیه (محدوده قرارگاه نجف) عمل کنیم باید در سمت راست (شمال) شیار بجلیه هم به علت وابستگی ارتفاعات به هم عمل کنیم. ما ٧٠ تا ٨٠ درصد نیروهایمان را به کار گرفته ایم و هنوز موفق نشدیم به اهداف مرحله اول دست پیدا کنیم. ادامه عملیات در اینجا باعث انهدام بیشتر نیروهای ما می شود. لذا پیشنهاد می کنم بررسی کنیم و ببینیم در کجای این منطقه می توانیم یک منطقه برای پدافند کم برای قرارگاه نجف و کربلا پیدا کنیم تا نیروهایمان را آزاد کرده و بازسازی کنیم.»[٤]

به دنبال جمع بندی رحیم صفوی از وضعیت موجود، حاضران نیز که به نظر می رسید با نظر وی موافق هستند، محدودیت های دیگری ازجمله کمبود مهمات توپخانه و آتشبارها، کمبود فرماندهان رده های پایین تر به دلیل بالابودن تلفات فرماندهان گردان به پایین و... را مطرح کردند.[٥]

در پایان جلسه نیز سرهنگ حسنی سعدی و سرهنگ صیاد شیرازی ممکن نبودن تصرف، تأمین و حفظ ارتفاعات فوقی با توان موجود را تأیید کردند.[٦]

بااین همه جلسه به یک جمع بندی نهایی که بتوان از آن به عنوان یک تصمیم نام برد، نرسید و عملاً ادامه مذاکرات به روز بعد موکول شد.

[١] سند شماره ٢٢٠/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صفحه صفر.

[٢] سند شماره ٢٢٠/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص١.

[٣] سند شماره ٢٢٠/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص٦.

[٤] سند شماره ٢٢٠/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٧ - ٦.

[٥] سند شماره ٢٢٠/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٩ - ٧.

[٦] سند شماره ٢٢٠/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص٩.