براساس تصمیمات روز گذشته فرماندهان قرارگاه خاتم(ص) مبنی بر حفظ دستاوردهای یگان های تحت امر قرارگاه نجف در جنوب شیار بجلیه، قرارگاه های عملیاتی فرعی نیروهای خود را بدین ترتیب وارد صحنه نبرد کردند:

قرارگاه نجف١

سه گردان تیپ جوادالائمه(ع) با استفاده از خودروهای لشکر عاشورا و ارتش تا ساعت ٢ بامداد، خود را به منطقه عملیات رساندند. آماده شدن همه نیروها و رسیدن به خط اول تا ساعت ٣:٣٠، طول کشید و نیروها با نیم ساعت تأخیر برای اجرای عملیات اعلام آمادگی کردند.[١]

پس از اعلام رمز عملیات در ساعت ٣:٥٥،[٢] نیروهای گردان اول (عبدالله) از کنار ارتفاع١٤٥ عبور کرده و در ساعت ٤:٣٠ با دشمن درگیر شدند. یک گروهان از این گردان چند ارتفاع کوچک بین ارتفاعات ١٤٥ و ١٦٥ را تصرف کرد و بقیه نیروهای این گردان نیز موفق شدند خود را به بالای ارتفاع مهم ١٦٥ (که بر شیار بجلیه مسلط بود) رسانده، آن را تصرف کنند.[٣]

گردان دوم (سیف الله) که مأموریت پیشروی در سمت چپ ارتفاع١٤٥ و الحاق با نیروهای تیپ٢ لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) در خط کوثر را بر عهده داشت، پیشروی خود را آغاز کرد، لکن به دلیل وارد نشدن یکی از گردان های لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) (یاسر) در تصرف اهداف خود ناکام ماند. به همین دلیل مسئولان قرارگاه نجف به ناچار از گردان سوم تیپ جوادالائمه(ع) (گردان ولی الله) برای پوشاندن فاصله گردان اول (عبدالله) و دوم (سیف الله) استفاده کردند.[٤]

[١] سند شماره ١١٣/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش راویان قرارگاه نصر از عملیات والفجر١ (ابوالفضل موسوی و جعفر ربیعی)، ص١٩.

[٢] عملیات در این محور از دو نقطه هدایت می شد: ١. نفربر زرهی فرماندهی لشکر٥ نصر که در آن مرتضی قربانی (فرمانده لشکر٥ نصر)، مهدی و حمید باکری (فرمانده و معاون لشکر٣١ عاشورا) فریدون بختیار (معاون دوم لشکر٥ نصر) و چراغچی (مسئول عملیات لشکر٥ نصر) حضور داشتند. ٢. نفربر فرمانده تیپ جوادالائمه(ع) که احمدی فرمانده تیپ در آن مستقر بود. (سند شماره ١١٣/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش راویان قرارگاه نصر از عملیات والفجر١ (ابوالفضل موسوی و جعفر ربیعی)، ٢١/١/١٣٦٢، ص١٩.)

[٣] سند شماره ١٠٣/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش راوی قرارگاه نجف از عملیات والفجر١ (معرفت جو)، ٢٢/١/١٣٦٢، ص٦٧؛ و- سند شماره ١١٣/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص٢٠.

[٤] سند شماره ١٠٣/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص٥٦؛ و- سند شماره ١١٣/گ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٢٢ - ٢٠.