هوابه زمین و دوربین های مراقبت را دارا می باشد. خسارات و صدماتی که نهایتاً ایجاد چنین کارخانه ای به همراه دارد، غیرقابل محاسبه است. عراق از سال ١٩٨٠ تاکنون، با ایران درحال جنگ است. در سپتامبر آن سال، وزارت خارجه انگلستان اعلام کرد که برای کاهش حضور انگلستان در منطقه تنها با جلوگیری از فروش تسلیحات و لوازم یدکی نظامی می توان بر جریان وقایع تأثیر گذاشت تا جنگ مطابق روند عادی خود به پایان برسد. از سوی دیگر، مقاماتی از بخش تضمین اعتبارات صادراتی انگلستان به طور مداوم در بغداد به سر می برند و سرگرم مذاکره درباره برنامه ریزی دوباره برای بدهی های تجاری عراق که به دویست میلیون پوند بالغ می شود، هستند و این قرارداد میزان این بدهی ها را سه هزار میلیون پوند افزایش خواهد داد.»[١]

مجله آلمانی وهرتکنیک نیز درباه اقدام فرانسه در فروش اسلحه به عراق نوشت: «عراق اصلی ترین خریدار اسلحه از فرانسه است. این کشور در سال ١٩٨١، از فرانسه ٥/١٤ میلیارد فرانک و در سال ١٩٨٢، بالغ بر ١٣ میلیارد فرانک اسلحه خریداری کرده است و فرانسه هم باتوجه به ادامه جنگ، انتظار خرید اسلحه بیشتر توسط عراق را دارد. ... تنها مشکل عراق پرداخت بهای این اسلحه ها بود که با افزایش خرید نفت فرانسه از عراق این مشکل تاحدودی حل شده است.»[٢]

در همین حال، نشریه انگلیسی تایمز در مقایسه وضعیت کلی منابع تأمین تسلیحاتی دو کشور ایران و عراق، محدودیت های ایران را دراین زمینه یادآور شده و آورده است: «این جنگ تناقضی قابل ملاحظه را در منابع و نحوه جنگیدن ارائه می کند. تصور می شود عراق تقریباً به طور کامل خسارات تجهیزاتی خود را جبران کرده است و این کار به طور عمده ازطریق شوروی و کشورهای عضو پیمان ورشو انجام شده است، درحالی که ایران دشواری بیشتری در تأمین تدارکات جنگی داشته است. بنابراین درحالی که عراق احتمالاً هنوز بیش از ٢ هزار دستگاه تانک دارد، تصور می شود ١٧٠٠ دستگاه تانک اولیه ایران به تعداد کمتری کاهش یافته است. تحلیل گران غربی تعداد هواپیماهای جنگنده عراقی را درحدود ٣٥٠ فروند می دانند که دوسوم از آنها احتمالاً قابل استفاده است، درحالی که تعداد هواپیماهای قابل استفاده ایران درحدود ٨٠ تا ١٠٠ فروند تخمین زده شده است. به رغم تمام این اختلافات در تجهیزات، ایران کشوری است که ظرف سال گذشته، به دست زدن به تهاجم گرایش داشته است.»[٣]

روزنامه اطلاعات در شماره امروز خود درباره اعزام نیروهای فنی و مهندسی برای بازسازی مناطق جنگ زده و نیز عزیمت داوطلبان بسیجی به جبهه ها نوشت: «گروهی از نیروهای داوطلب از شهرهای دّیر، برازجان، بندر گناوه، یک گروه ٣٠ نفری از مبارکه اصفهان، یک گروه از شهرستان زواره، یاسوج، شهرکرد، محلات، کاشان، کرمان، جیرفت، بناب، اردبیل، خلخال، مشکین شهر، پارس آباد مغان، بیله سوار، آباده (شیراز)، فسا، ممسنی، همچنین ١٢٤ فرد

[١] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٨، ١٨/١/١٣٦٢، ص٣، لندن، خبرگزاری جمهوری اسلامی، ١٧/١/١٣٦٢، به نقل از نشریه نیوزلتر.

[٢] همان، ص٤، بن، خبرگزاری جمهوری اسلامی، ١٧/١/١٣٦٢، به نقل از مجله نظامی وهر تکنیک.

[٣] خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه ی گزارش های ویژه، شماره ١٩، ١٩/١/١٣٦٢، ص٧، تهران، خبرگزاری جمهوری اسلامی، ١٨/١/١٣٦٢، به نقل از نشریه تایمز چاپ لندن.