و سپس مذاکرات و رایزنی ها برای شناخت متجاوز و پرداخت غرامت، مورد توجه قرار گرفته بود و این درحالی است که ایران بر معرفی عراق به عنوان متجاوز تأکید دارد و سازمان ملل یا شورای امنیت هیچ گاه عراق را به عنوان متجاوز[١] محکوم نکرده است و عراق نیز به خوبی از پشتیبانی کامل مجامع بین المللی و کشورهای صاحب نفوذ در این مجامع آگاهی دارد.

وی در هیچ بخشی از سخنرانی خود به علل اشغال بخش هایی از خاک ایران که همچنان ادامه دارد، اشاره نکرد. محی الدین معروف در بخش پایانی سخنان خود پیشنهاد برگزاری هشتمین اجلاس سران غیرمتعهدها در بغداد را مطرح و بر آن تأکید کرد. بخش هایی از سخنان محی الدین معروف به این شرح است:

«جنگ ایران و عراق اکنون یکی از مسائل مهمی است که جنبش با آن مواجه است. آنچه که جدیت این مناقشه را بیشتر می کند این حقیقت است که این مناقشه میان دو کشور عضو جنبش روی داده است. دقیق تر سخن بگویم می توانیم اذعان کنیم که جنبش غیرمتعهدها در طول تاریخ پیدایش خود هرگز شاهد درگیری میان دو تن از اعضایش به وسعت و اهمیت این درگیری نبوده است. علی رغم این حقیقت که عراق یک طرف این جنگ است اعتقاد به اصول درستی و عدالت و درک مسئولیت در قبال جنبش، ما را ملزم می کند تا به این مسئله با جروبحث و اتهام متقابل نزدیک نشویم و تنها ازطریق روش های عینی مبتنی بر اصول با این دید که به حقیقت و صلح دست یابیم و براساس جنبش عدم تعهد و مقررات و قوانین بین المللی روابط عادی میان دو طرف را ایجاد کنیم، اقدام نماییم.

ازطرف هیئت جمهوری عراق من به این کنفرانس باشکوه پیشنهادهای زیر را ارائه می دهم: عراق پیشنهاد می کند این کنفرانس باید کمیته ای متشکل از تعدادی از اعضایش را تشکیل تا این مشاجره را مورد حکمیت قرار دهد تا موارد زیر مشخص شود: الف) طرف مسئول شروع تجاوز و جنگ ب) طرف مسئول تداوم این مناقشه و تنظیم یک راه حل نهایی و جامع. تصمیم کمیته داوری باید دو طرف را مقید کند که از پیش وفاداری خود را نسبت به این تصمیم اظهار کنند. من بدین وسیله تأکید می کنم که عراق از قبل تضمین می کند نسبت به نتایج این داوری وفادار باشد. درمورد چگونگی تشکیل کمیته داوری، عراق پیشنهاد می کند این امر با توافق ایران و عراق و با کمک ریاست کنفرانس انجام شود. اگر عراق و ایران درمورد اعضای کمیته تحقیق به توافق نرسند ما دو شرط دیگر را ارائه می دهیم؛ پیشنهاد اول این است که کمیته از نمایندگان هفت کشوری باشد که از آغاز اولین کنفرانس تا هفتمین نشست، ریاست جنبش را برعهده داشته اند. پیشنهاد دوم این است که درخواست نشستی را ازسوی سه رئیس جنبش؛

[١] این امر تنها پس از حمله ی عراق به کویت و اشغال خاک آن کشور صورت پذیرفت و خاویر پرز دکوئیار دبیرکل وقت سازمان ملل، عراق را به عنوان طرف متجاوز در جنگ ایران و عراق معرفی کرد.